Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 ΤΟ ΕΔΑΦΙΟΝ "ΤΡΕΙΣ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ..." ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
            ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
     Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
     ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ  2019      

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
       1 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30  31   

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
ΤΟ ΕΔΑΦΙΟΝ "ΤΡΕΙΣ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ..." ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ
Συντάχθηκε απο τον/την Εκδότης   
Παρασκευή, 31 Ιούλιος 2015 01:05
Ευρετήριο Άρθρου
ΤΟ ΕΔΑΦΙΟΝ "ΤΡΕΙΣ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ..." ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΘΗΚΗΣ ΠΟΥ ΕΙΣΗΧΘΗ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΑ
Όλες οι Σελίδες
«Ότι τρεις εισιν οι μαρτυρούντες, το Πνεύμα και το ύδωρ και το αίμα, και οι τρεις εις το εν εισιν». A΄ Ιωάν .κεφ 5:6

Έτσι παραδίδουν το χωρίον απαξάπαντα τα χειρόγραφα του πρωτοτύπου πασών των παραδόσεων, καθώς και οι ανατολικοί εκκλησιαστικοί συγγραφείς ανεξαιρέτως, και αι αρχαίαι μεταφράσεις πλην των λατινικών.

Εις το χωρίον αυτό παρενεβλήθη μία μεταγενέστερη προσθήκη, το λεγόμενο Ιωάννειο κόμμα ώστε να λάβη την εξής μορφήν. «Ότι τρεις εισιν οι μαρτυρο
ύντες εν τω ουρανώ, ο Πατήρ, ο Λόγος, και το άγιον Πνεύμα, και ούτοι οι τρεις εν εισι∙ και τρεις εισιν οι μαρτυρούντες εν τη γη, το Πνεύμα και το ύδωρ και το αίμα, και οι τρεις εις το έν εισιν».

Το θέμα του χωρίου Α΄Ιωάν 5,7-8, το οποίο περιέχει τριαδολογική ομολογία απουσιάζει στα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα, στις αρχαίες ανατολικές μεταφράσεις, τα πρώτα χειρόγραφα της Βουλγάτας και στους έλληνες και λατίνους εκκλησιαστικούς συγγραφείς πριν από τον 4ο αιώνα. Μόνο τέσσερα μικρογράμματα χειρόγραφα το περιέχουν: ένα του 12ου αι., ένα του 15ου αι. και δύο του 16ου αιώνα...


Το εδάφιο αυτό Α΄Ιωάν.5:7 δεν περιέχεται στα αρχαία κείμενα- παραλείπεται ολοσχερώς...και όμως χρησιμοποιείται κατα κόρον απο υποστηρικτές του δόγματος της τριάδας! Θα πρέπει λοιπόν να είμαστε προσεκτικοί και ακριβείς στις θέσεις μας ως προς την απολυτότητα και μοναδικότητα του Θεού και όχι φυσικά της τριαδικότητας ώστε να είμαστε σαφείς διακηρύσσοντας "ἀλλ’ ἡμῖν εἷς θεὸς ὁ πατήρ, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν, καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός, δι’ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ."Α΄Κορινθ. 8:6
Πουθενά στην αγ.Γραφή δεν αναφέρεται ότι υπάρχουν τρία πρόσωπα στα οποία πρέπει να πιστεύουμε και να λατρεύουμε. Ο Ίδιος ο Κύριος είπε πολύ καθαρά εις ποιούς να πιστεύουμε : "εις τον Θεό να πιστεύετε και σε Μένα" Βεβαίως έχουμε το άγιο Πνεύμα του Θεού αλλά δεν ένα τρίτο πρόσωπο αλλά  είναι η δύναμη εξ ύψους όπως πολύ καθαρά το είπε πάλι ρητά και κατηγορηματικά ο Κύριος : "Και ιδού, εγώ αποστέλλω την επαγγελίαν του Πατρός μου εφ' υμάς· σεις δε καθήσατε εν τη πόλει Ιερουσαλήμ εωσού ενδυθήτε δύναμιν εξ ύψους" Λουκ 24,49..Μιά δύναμη εξ ύψους ,του Θεού η Δύναμη που δίδεται μόνο στους πειθαρχούντας εις τον Θεό ,σαυτούς δηλαδή που δέχθηκαν τον Χριστό ως σωτήρα και Κύριό τους και γι αυτό εκ Θεού εγεννήθησαν και σ'αυτους δίδεται η εξουσία να ονομασθούν Υιοί Θεού. Είναι η ενεργή δύναμη του Θεού που χαρακτηρίζει ,ως φωτεινή αόρατη σφραγίδα (Ο Θεός εσφράγισεν τον Χριστόν να ποιήσει σωτηρία αλλά και εμάς εσφράγισεν ο Θεός εις σωτηρία δίδοντας τον αρραβώνα του πνεύματος να μένει εις ημάς για την ημέρα της απολύτρωσής μας!). Δεν δίδεται στον κόσμο της απείθειας και γεγεννημένους εκ θελήματος ανθρωποθρησκευτισμού! Μόνο στα τέκνα υπακοής πίστεως ο Θεός είναι ο Ενεργών ,ο χορηγών δυναμική πνευματική ενέργεια εις τους υπακούοντας της φωνής Του-στους τρέμοντας τον Λόγο του Θεού-...γι αυτό ο απ.Παύλος έλεγε στους Φιλιππησίους αδεφούς: " Ώστε, αγαπητοί μου, καθώς πάντοτε υπηκούσατε...(είτε παρών είτε πολύπερισσότερο απών) μετά φόβου και τρόμου εργάζεσθε την εαυτών σωτηρίαν· διότι ο Θεός είναι ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν κατά την ευδοκίαν αυτού." Φιλ 2,11


Μελετώντας την Επιστολή Α΄ Ιωάν κεφ 5 και απο το εδ 5-10 διαβάζουμε  τα εξής:"Τις εστίν ο νικών τον κόσμον ει μη ο πιστεύων ότι Ιησούς εστίν ο ελθών δι ύδατος και αίματος,Ιησούς Χριστός,ουκ εν τω ύδατι μόνον,αλλ'εν τω ύδατι και εν τω αίματι,και το πνεύμα εστίν το μαρτυρούν,ότι το πνεύμα(σε άλλο κείμενο γράφει:Χριστός) εστίν η αλήθεια.ότι τρείς εισίν οι μαρτυρούντες,το πνεύμα και το ύδωρ και το αίμα,και οι τρείς εις το εν εισίν.ει την μαρτυρίαν των ανθρώπων λαμβάνομεν,η μαρτυρία του Θεού μείζων εστίν,ότι αύτη εστίν η μαρτυρία του Θεού,ότι μεμαρτύρηκεν περι του Υιού Αυτού.ο πιστεύων εις τον Υιόν του Θεού έχει την μαρτυρίαν εν αυτώ"

Ο απ Ιωάννης σαφώς ομιλεί περί του Χριστού εις τον οποίον περιλαμβάνονται όλα τα μαρτύρια που ομιλούν ότι Αυτός είναι ο Υιός του Θεού. Δεν ομιλεί περί καμίας τριάδος ή οποιας άλλης μη γραφικής έννοιας πρόσθεσαν αθεόφοβα οι τολμητές ...ο Απ.Παύλος θέλει να συγκεκριμενοποιήσει ότι ο Χριστός ήλθε εις τον κόσμον ως άνθρωπος με στοιχεία γήινα όπως είναι το νερό και το αίμα ,αλλά όχι μόνο με αυτά τα γήινα αλλά με πνεύμα Θεού που ήταν εις Αυτόν άνευ μέτρου και με όλη Του την ύπαρξη επι της γης μαρτύρησεν ότι πράγματι Αυτός ήταν ο Μεσσίας,ο Υιός του Θεού,ο σωτήρας του κόσμου.

Στην Έφεσσο όπως και σε όλη την Ελληνική επικράτεια...βασίλευε ο ιδεαλισμός των προγόνων μας και όλα ,πρόσωπα και πράγματα τα θεωρούσαν κάτι σαν ιδέες θεωρίες, βλέπε Πλατωνισμό (τάχουν οι -ισμοί των ανθρώπων αυτά) και γενικότερα ένα φιλο-σοφιστικό περιβάλλον όπου οι αγνωστικίζοντες ρήτορες έδιναν τα πρώτα τους πατήματα περι αθείας και περί δημιουργικής ασάφειας των πάντων. Ο απ.Παύλος ήθελε να προφυλλάξει την Εκκλησία απο περιρρέουσες νεωτερίστικες αεροθεωρήσεις των Εθνικών (βλέπε διαχρονικό μοντερνισμό) , που δεν πίστευαν στην ύπαρξη,στη γέννηση,γενικά στην έλευση του Χριστού εν σαρκί,πολύ δε περισσότερο δεν δέχονταν ότι ο Χριστός ήταν ο υιός του Θεού του ζώντος που Τον εσφράγησεν ο Θεός με το πνεύμα Του για να ενεργήσει σωτηρία επι της γης! όλη η επιστολή του Ιωάννου δίνει μεγάλη σημασία σε αυτά που έμαθαν εξ αρχής δηλ απο τους αποστόλους που ήταν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες της Εκείνου μεγαλειότητος,και όχι απο κάποιους που θέλανε να τους πλανήσουν και να εισάγουν άλλες αντιλήψεις-σοφιστικές θρησκευτικές προσθαφαιρέσεις-που θα τους απεμάκρυναν απο την υγιαίνουσα διδασκαλία.Τους μίλησε " ο ομολογών τον υιόν και τον Πατέρα έχει,υμείς ό ηκούσατε απ αρχής,εν υμίν μενέτω,εαν εν υμίν μείνη ο απ αρχής ηκούσατε,και υμείς εν τω Υιώ και εν τω Πατρί μενείτε...και ου χρείαν έχετε ίνα τις διδάσκει υμάς αλλ ως το αυτού χρίσμα διδάσκει υμάς περί πάντων,και αληθές εστίν και ουκ έστιν ψεύδος και καθώς εδίδαξεν υμας,μένετε εν αυτώ"Α Ιωάν 2,23-27

Κατανοώντας το πρότυπο αρχικό κείμενο δεν βλέπουμε  καμία ομοιότητα του κηρύγματος του απ.Ιωάννου με τις σημερινές βασιλεύουσες εντολοδοτικές θρησκευτικές εγκαθιδρύσεις περί τριάδος,περι τριαδικού θεού που πρεσβεύουν οι ανθρωποθεολογίζοντες νεωτεριστές διδάσκαλοι του παγκοσμίου συστήματος δογματισμού΄; Αν είχαν αρχίσει απο νωρίς να γίνονται πολλοί διδάσκαλοι , ακόμα και παρόντων των Αποστόλων...αντιλαμβανόμαστε τι γίνεται σήμερα με τους άπειρους δογματοσοφιστές που βάλθηκαν να προσθέσουν το κάτι τις τους για να ορίσουν την ματαιοδοξία αλλά και την απείθειά τους.
Όμως χρειάζεται να επιστήσουμε την προσοχή και να πούμε ότι είναι εκτός Λόγου του Θεού άρα εκτός θελήματος Θεού,όποιος ορίζει και γνωματεύει ως καταδυνάστης επι ποινή μάλιστα αποσυναγώγου στον μη δουλωθέντα εις αυτόν... ανθρώπινες παραδόσεις-εφευρέσεις και εντάλματα στη θέση της γεγραμμένης αποστολικής αυθεντίας ήτοι του τύπου της θείας διδαχής του Χριστού.

Στο κείμενο της Καινής Διαθήκης του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης του 1904, που αποτελεί το επίσημο κείμενο της Κ.Δ. που χρησιμοποιεί η Ορθόδοξη Εκκλησία, το Κόμμα Ιωάννου είναι τυπωμένο, αν και με πλάγια και μικρότερου μεγέθους γράμματα. Και ενώ στον πρόλογό της έκδοσης, το "χωρίον τούτο" δηλώνεται "ως όλως αμάρτυρον", η Ιερά Σύνοδος ... επέβαλλε την παράθεσή του καθώς την θεωρούσε αναγκαία...!!!!

Μπορούμε να δούμε το παρακάτω κείμενο περι σχολίων στη ΚΔ εκδ. Πατριαρχ.Κων/λης 1918 όπου ρητά αναφέρεται το όλως αμάρτυρο του χωρίου..Και μάλιστα τολμούν να επιμένουν να το διατηρούν με το αθεόφοβο της γνώμης τους ψελλίζοντας ... "Διατηρείται κατά γνώμην της ιεράς συνόδου" Ας δούμε τι λέγουν: «Άλλως έχουσι τα περί των τριών μαρτύρων της πρώτης επιστολής Ιωάννου (ε΄ 7-8). Το χωρίον τούτο ου μόνον κατά τας βάσεις της παρούσης εκδόσεως, αλλ’ ουδέ κατ’ εξαίρεσιν εφαίνετο εγχωρούν, ως όλως αμάρτυρον από των εκκλησιαστικών κειμένων, από των πατέρων και διδασκάλων της Ανατολικής Εκκλησίας, από των αρχαίων μεταφράσεων, από των αρχαιοτέρων απογράφων της Σλαυϊκής μεταφράσεως, και αυτής έτι της Λατινικής, και από πάντων των γνωστών ελληνικών χειρογράφων, των γεγραμμένων ανεξαρτήτως της κατά μικρόν εισαχθείσης εις την Βουλγάταν προσθήκης. Διατηρείται κατά γνώμην της Ιεράς Συνόδου». Σχόλια ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΕΓΚΡΙΣΕΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, Έκδοση Πατριαρχικού τυπογραφείου Κωνσταντινούπολις 1918

Ερώτημα κρίσεως αν οι αεροσυνοδικοί ορθοδιώκτες το διατηρούν εν τη αθεοφοβία προσθέτοντας στο άγιο κείμενο...κάτι όλως αμάρτυρο απο τους Αποστόλους...οι λεγόμενοι διαμαρτυρόμενοι γιατι συνμαρτυρούν στο αμάρτυρο μαζί τους και δεν διαμαρτύρονται και μάλιστα όχι μόνο δεν παίρνουν θέση διαμαρτύρησης αλλά θέτουν και στις Γραφές εκδόσεως τους γνωμοδοτικές κατευθηντήριες δογματολογίες περί τριάδος 'ετσι για να μη κλονισθεί το ενιαίο δόγμα των συνμαρτυρουμένων,του κοινού αλληλοευλογημένου γένιου της αρμονικής συναπείθειας;
Η Αλήθεια του Ευαγγελίου πρέπει να υπηρετείται απο τα τέκνα της Αληθείας που διαφυλάττουν την εντολή καθαρή και αγία.Πως μπορούν να διατηρούν στο άγιο κείμενο των Γραφών,στο λόγο των Αποστόλων του Χριστού ,κάτι που είναι όλως αμάρτυρον στα πρωτότυπα αρχαία χειρόγραφα;


Eχει γούστο η διάτρητη δικαιολογία που επιχειρεί η λεγέμενη Ορθόδοξη εκκλησία για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα...
Για να δούμε τι λένε λοιπόν οι ορθοδοξόσοφοι... ΑΠΟ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ: <Η Ορθόδοξη Εκκλησία, ως κατεξοχήν εκκλησία της παραδόσεως[67] δίνει μεγάλη βαρύτητα σε αυτό που ονομάζεται Ιερά Παράδοση και "δεν είναι παρά η βίωση της Αγίας Γραφής από την Εκκλησία μέσα στη μακραίωνη ιστορία της"[68]. Από την παράδοση αυτή αποβάλλονται μόνο όσα στοιχεία "έχουν χάσει την οργανική τους σχέση με το ζωντανό σώμα του Χριστού"[69] και κατά συνέπεια, η περικοπή που ονομάστηκε "Κόμμα Ιωάννου" "εχρησιμοποιήθη...διότι μαρτυρεί την πίστιν της Εκκλησίας, ήτις έκαμε δεκτόν εις το κείμενον της το εν λόγω τμήμα και αφού το εδέχθη η Εκκλησία πρέπει να το δεχώμεθα και ημείς"[70].>


Δηλαδή ούτε λίγο ,ούτε πολύ επειδή το δέχεται η αυτοανακηρυχθείσα ορθόδοξη "εκκλησία παραδόσεως!" ως ομολογούσα την ενοχή της ως θεματοφύλακας παραδόσεων και ενταλμάτων των ανθρώπων να έχει την ανάρμοστη αυτεπιστασία εις τους αμαθείς και αστήρικτους ,ακόμα δε και στους αυτοαποκαλούμενους διαμαρτυρόμενους,επειδή στην ουσία αυτό που ενδιαφέρει είναι η δογματική περιφρούρηση και όχι η απροκατάληπτη σπουδή και μελέτη του άγιου,αναμφισβήτητου αρχέτυπου της Καινής Διαθήκης. Δεν θέλουν δηλαδή να είναι πνευματικοί ε-πιστήμονες κατά Θεό αλλά θρησκόληπτοι νυχτοφύλακες ανθρώπινου δογματισμού.Παρόλο που οι μελετητές της Κ.Δ καθολικά αναγνωρίζουν την ανάγκη μη επιστήριξης σε χωρία που δεν υπάρχουν στα αρχαία χειρόγραφα ,άρα δεν είναι εγγυημένα ...τούτο δεν έχει μεταδωθεί,κηρυχθεί εις επήκοον πάντων των απλών ανθρώπων...με αποτέλεσμα να υπάρχει η βασιλεύουσα εντύπωση ότι το δόγμα αυτό της τριάδας περιέχεται εις τας Αγίας Γραφάς. Τούτο αποτελεί ενοχικό κριτήριο που βαραίνει κυρίως τους διδάσκοντας προεστούς που έχουν ευθύνη ενώπιον του Αρχιποιμένος Χριστού στον οποίον θα δώσουν λόγο για τον εαυτό τους αλλά και το βαρύτερο ότι θα έχουν πάρει στο λαιμό τους και τους αμαθείς ακάκους.

Ακολουθούν μερικές ακόμα πληροφορίες περι της προσθήκης αυτής απο Βικιπαίδεια...που όσοι αγαπούν την αλήθεια του Θεού πρέπει να μείνουν δημιουργικά άναυδοι ...οι δε που αγαπούν την τριαδολογία να αντιληφθούν ότι μένουν κάπου ... στη Δράμα, γιατί περι δράματος πρόκειται η προσπάθεια των ελληνολατίνων πατεροποιημένων να συμπληρώσουν και να αλλοιώσουν την άπαξ παραδοθείσα πίστη στους αγίους ήτις εδώθη στους αποστόλους που ο Χριστός απέστειλε και όχι το ανθρωποθρησκευτικό σύστημα του δογματισμού

Οι ιστορικές πληροφορίες με έγχρωμα γράμματα ελήφθησαν απο την Βικιπαιδεια- υπόλοιπος σχολιασμός Μαρανάθα


Για συνέχεια στις ιστορικές πληροφορίες...πατήστε στο τέλος αριστερά : Επόμενο >>


Το θέμα του χωρίου Α΄Ιωάν 5,7-8 απουσιάζει στα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα,η αρχαιότερη μαρτυρία εντοπίζεται στον Πρισκιλλιανό (τέλη 4ου αι.). Κατόπιν στους λοιπούς λατίνους πατέρες. Άρα η πατρίδα της προσθήκης αυτής είναι η βόρειος Αφρική. Ο χαρακτήρας της προσθήκης αυτής είναι καθαρά δογματικός-θεολογικός: επρόκειτο για μια αλληγορική επεξήγηση των τριών μαρτύρων από κάποιο αντιγραφέα προκειμένου να ενισχύσει την τριαδολογική διδασκαλία της λατινικής Εκκλησίας..
Πρώτος λοιπόν αναφέρει την προσθήκην ο Ισπανός...Πρισκιλλιανός (+381) εις γλώσσαν λατινικήν. Μετά τούτον το έχουν ελάχιστοι Λατίνοι εκκλησιαστικοί συγγραφείς και ολίγοι κώδικες των λατινικών μεταφράσεων. Εις την ελληνικήν γλώσσαν το έχει ένας ελληνολατινικός κώδιξ ο 629 ή Vaticanus ottobonianus 298 του ΙΔ’ αιώνος, παρασκευασθείς εν Ιταλία υπό δυτικών∙ το ελληνικόν του κείμενον συμμορφώνεται παντού με το λατινικόν.

Επίσης το έχει ελληνιστί κατά τον ΙΕ’ αιώνα ο βυζαντινής καταγωγής δομινικανός μοναχός τής Δύσεως Μανουήλ Καλέκας, οπαδός του Θωμά Ακυνάτου. Μετά ταύτα το εισήγαγεν εις την πρώτην έντυπον έκδοσιν του ελληνικού πρωτοτύπου ο καρδινάλιος και υπουργός εν Ισπανία Ximenes de Cisneros τω 1514 και έπειτα οι άλλοι εκδόται. Μετά τας πρώτας εντύπους εκδόσεις το έχουν τρία ελληνικά χειρόγραφα του ΙϚ’ και ΙΖ’ αιώνος εκ των οποίων το ένα απεδείχθη ότι είνε αντίγραφον της εντύπου εκδόσεως του Ximenes. Όταν ο ημέτερος Β. Αντωνιάδης εξέδωκε την Κ. Διαθήκην εκ πολλών χειρογράφων, εις ουδέν εύρε το χωρίον, και δεν το περιείχεν εις το κείμενον∙ τον υπεχρέωσαν όμως να το περιλάβη η επιτροπεία της Ιεράς Συνόδου του οικουμενικού πατριαρχείου. Αλλά το ετύπωσε με λεπτότερα στοιχεία, και έτσι ανατυπώνεται μέχρι σήμερον εις τας εκκλησιαστικάς εκδόσεις. Η προσθήκη είναι αναμφιβόλως νόθος». (Στέργιου Ν. Σάκκου (Δόκτορος Θεολογίας, Καθηγητού του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), Εισαγωγή εις την Καινήν Διαθήκην, Β’ Έκδοσις, Θεσσαλονίκη, 1984, σ. 186, 187)

Ο Λούθηρος θεώρησε το Ιωάννειο κόμμα εκτός κανόνα και ποτέ δεν το συμπεριέλαβε στη μετάφραση της Βίβλου του.[27] Το 1550 ο Γιοχάνες Μπούγκενχαγκεν το απέρριψε «για χάρη της αλήθειας». Αν και ο Τίντεϊλ το έβαλε μέσα σε αγκύλες ως αμφισβητούμενο, περιλήφθηκε στο κυρίως σώμα της Μετάφρασης του Βασιλέως Ιακώβου. Το Ιωάννειο κόμμα διαδόθηκε ευρύτερα καθώς παρεισέφρυσε σύντομα από τα χειρόγραφα στις έντυπες τυπογραφικές εκδόσεις που έκαναν την εμφάνισή τους κατά τη διάρκεια του 16ου και 17ου αιώνα.

Ο Ισαάκ Νεύτων, συστηματικός μελετητής της Βίβλου, ασχολήθηκε σε βάθος με το δόγμα της Τριάδας. Στο πρωτοποριακό για τη Βιβλική έρευνα έργο Ιστορική Έκθεση για Δύο Αξιοσημείωτες Παραφθορές της Γραφής (An Historical Account of Two Notable Corruptions of Scripture),[34] το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1754 —27 χρόνια μετά τον θάνατό του[35]—, ο Νεύτων εξέτασε εκτενώς όλα τα κειμενικά στοιχεία που ήταν διαθέσιμα από τις αρχαίες πηγές όσον αφορά το εδάφιο 1 Ιωάννη 5:7.[36] Με αναφορές στους πρώτους εκκλησιαστικούς συγγραφείς, τα ελληνικά και λατινικά χειρόγραφα και τη μαρτυρία των πρώτων Βιβλικών μεταφράσεων, ο Νεύτων απέδειξε ότι οι επίμαχες λέξεις οι οποίες παρείχαν υποστήριξη στο δόγμα της Τριάδας δεν περιέχονταν στα πρωτότυπα θεόπνευστα κείμενα των Ελληνικών Γραφών.

Ο Νεύτων δεν δημοσίευσε αυτό του το έργο εν ζωή καθώς οι συνθήκες θα το καθιστούσαν ιδιαίτερα επικίνδυνο. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και των πρώτων αιώνων που ακολούθησαν, οποιοσδήποτε τολμούσε να γράψει εναντίον του Τριαδικού δόγματος στην Αγγλία γινόταν αντικείμενο σκληρού διωγμού. Μέχρι ακόμη και το 1698 ο Νόμος για την Καταστολή της Βλασφημίας και της Βεβήλωσης (Act for the Suppression of Blasphemy and Profaneness) καθιστούσε αδίκημα από μέρους ενός ατόμου το να αρνηθεί ότι η Τριάδα ήταν ο Θεός. Μάλιστα, τιμωρούνταν με απώλεια του αξιώματος, της εργασίας και του εισοδήματος την πρώτη φορά, και με φυλάκιση την επόμενη, ενώ καταγράφηκαν περιπτώσεις καταδίκης σε θάνατο. Ο φίλος του Γουίλιαμ Γουίστον (William Whiston) έχασε τη θέση του ως Καθηγητής στο Κέιμπριτζ για τον λόγο αυτό το 1711. (Earl M. Wilbur, Our Unitarian Heritage, Βοστώνη, 1925, σελ. 289-294· Henry W. Clark, History of English Nonconformity, Λονδίνο, 1913, Τόμ. 2, σελ. 157· H. McLachlan, Religious Opinions of Milton, Locke and Newton, Μάντσεστερ, 1941, σελ. 146, 147.)

Αρχίζοντας με τον Καρλ Λάχμαν το 1831, το Ιωάννειο κόμμα απορρίφτηκε από τις κριτικές εκδόσεις του ελληνικού κειμένου καθώς θεωρήθηκε ως δογματική επέκταση του κειμένου στη λατινική παράδοση. Νεότερες κριτικές εκδόσεις του κειμένου της Καινής Διαθήκης, όπως των Νέστλε-Άλαντ (Nestle-Aland, Novum Testamentum Graece) και των Γουέστκοτ-Χορτ (Westcott-Hort, The New Testament in the Original Greek)[40] προώθησαν την αποκατάσταση του Βιβλικού κειμένου.
Έτσι, έγινε ευρέως αποδεκτό ότι οι αμφισβητούμενες λέξεις δεν γράφτηκαν από τον απόστολο Ιωάννη αλλά αποτελούν μεταγενέστερη προσθήκη στο κείμενο των χριστιανικών ελληνικών Γραφών. Ήδη από το 1790, ο Καθηγητής της Ελληνικής στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ Ρίτσαρντ Πόρσον , «έδειξε πέραν κάθε αμφιβολίας» ότι το εδάφιο σχετικά με τους «τρεις ουράνιους μάρτυρες» «δεν υπάρχει πιθανότητα να αποτελούσε μέρος του πρωτότυπου κειμένου της Επιστολής».[41]

Παρόμοια, ο κριτικός κειμένου Φ. Χ. Α. Σκρίβενερ έγραψε: «Δεν πρέπει να διστάζουμε να διακηρύξουμε την πεποίθησή μας ότι οι αμφισβητούμενες λέξεις δεν γράφτηκαν από τον Άγιο Ιωάννη: ότι εισάχθηκαν αρχικά στα λατινικά αντίτυπα στην Αφρική από το περιθώριο, όπου είχαν τεθεί σαν μια ευσεβής και ορθόδοξη ερμηνεία για το εδάφιο 8: ότι από τα λατινικά γλίστρησαν μέσα σε δυο ή τρεις πρόσφατους ελληνικούς κώδικες, και στη συνέχεια στο τυπωμένο ελληνικό κείμενο, στο χώρο αυτό στον οποίο δεν είχαν κανένα δικαίωμα».[42]...
Στον ελλαδικό χώρο... η γενικότερα αποδεκτή άποψη απορρίπτει σαφώς την αυθεντικότητα του Ιωάννειου κόμματος και υποστηρίζει ότι «παρενεβλήθη μεταγενεστέρως εν τω θεοπνεύστω κειμένω».

Οι ιστορικές πληροφορίες με έγχρωμα γράμματα ελήφθησαν απο την Βικιπαίδεια

Τέλος θα ήθελα να επισημάνω το βιβλίο του κ.Παύλου Βασιλειάδη με τίτλο
"Κόμμα Ιωάννου: Μια προσέγγιση στη γνησιότητά του βάσει της κριτικής τού κειμένου και της ερμηνευτικής του (Comma Johanneum: An approach to its genuineness on the basis of textual criticism and its interpretation), εκδ. Π. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη, 2012. http://www.pvasileiadis.eu/default.asp?page=5&lang=1 όπου με σπάνια τόλμη ο συγγραφεύς τεκμηριώνει με σαφήνεια το γεγονός  ότι το λεγόμενο Ιωάννειο κόμμα αποτελεί ανεπίτρεπτη μεταγενέστερη πρόσθεση στο κείμενο του απ.Ιωάννου!
Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 16 Νοέμβριος 2016 22:37
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB