Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
            ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
     Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
     ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ  2019      

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
       1 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30  31   

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ
Συντάχθηκε απο τον/την Εκδότης   
Δεν μπορεί να υπερτερεί το συναίσθημα πάνω στη λογική μας λατρεία.Το σώμα με τις αισθήσεις του είναι επιρρεπές στην συναισθηματική φόρτιση και αρέσκεται να παραστατικοποιεί με ποιητική διάθεση και πολλές φορές με έντονο λυρισμό και λογοτεχνική χροιά τα τεκταινόμενα της ζωής.

Ακούγεται ότι αγάπησε τόσο πολύ ο Θεός κάποιον και γι'αυτό τον πήρε στον ουρανό.Ακούγεται επίσης ο ομιλητής λέγει αντί Θεού προς τον κοιμηθέντα ...έλα πάνω τώρα ,αρκετά ήσουν κάτω...Ακούγεται επίσης ότι ο Θεός κόβει λουλούδια και τα παίρνει κοντά Του...
Όμως αυτές οι εικόνες είναι συναισθηματικής έμπνευσης και δεν αποτελούν στοιχεία λογικής λατρείας και αγιοκειμενικής πνευματικής έμπνευσης.
Όλοι οι άλλοι που μένουν στη γη ,δεν τους αγαπάει τόσο ο Θεός,και γι'αυτό τους αφήνει να ζούν;Μπορεί ο Θεός να αγαπάει κάποιον και εξ αυτού του λόγου να τον χωρίζει απο την σύζυγό του με την οποία ώρισε να είναι ένα σώμα αδιαίρετο ; Μπορεί ο Θεός να κόβει ένα λουλούδι και μάλιστα νεόφυτο;

Παραπέμπει περισσότερο σε απίστευτες συμμείξεις ζωγραφικής ή και κηπευτικής με παραστατική θεολογία η παράθεση τέτοιων ισχυρισμών παρά εμπνευσμένη εκ του Θείου Λόγου θεολογία. Είναι αυθαιρεσία και κινείται στις παρυφές της προσάψεως κατηγορίας για τον Θεό ,αυτού του τύπου οι αυθαίρετες επινοήσεις.
Θυμόμαστε όλοι τους παρηγορητές του Ιωβ.Βγάζανε δικά τους συμπεράσματα και απέδιδαν στον Θεό ενέργειες και πρακτικές που οι ίδιοι επέλεγαν.Δεν μπορούμε να ανακηρύσσουμε εαυτούς συμβούλους του Θεού και να οικοδομούμε ένα δικής μας τεχνουργίας οικοδόμημα γεμάτο αοριστολογίες,ασάφειες που δεν ωφελούν κανένα παρά τη δική μας εξουσιαστική αυταρέσκεια.

Δεν προβλέπεται οποιαδήποτε αυθαιρεσία στον Λόγο του Θεού έστω και αν υπάρχουν εκ μέρους των παρηγορητών αγαθές προθέσεις προς τούτο.Το παρηγορητικόν δεν είναι εξάσκηση της δικής μας λογοτεχνικής επιμόρφωσης που πριμοδοτείται απο την αναγκαία πιστοποίηση δογματικού πρωτοκόλλου.Ο παρηγοριτικός λόγος όπως και ο κηρυγματικός δεν πρέπει να είναι αποτέλεσμα ανθρώπινης σοφίας αλλά θείας σοφίας που όρισε ο Θεός να είναι.

Ορίζεται με σαφήνεια η θεία πρόβλεψη και πρόρρηση παρηγορίας περι των κεκοιμημένων πιστών στην επιστολή Απ.Παύλου προς Θεσ/κείς κεφ δ΄,13-18 και συγκεκριμένα το ακόλουθο γεγραμμένο του Θείου Λόγου :

”Δεν θέλω δε να αγνοήτε, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων, διά να μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα. Διότι εάν πιστεύωμεν ότι ο Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας διά του Ιησού θέλει φέρει μετ' αυτού. Διότι τούτο σας λέγομεν διά του λόγου του Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες, όσοι απομένομεν εις την παρουσίαν του Κυρίου, δεν θέλομεν προλάβει τους κοιμηθέντας· επειδή αυτός ο Κύριος θέλει καταβή απ' ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον,έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν θέλομεν αρπαχθή μετ' αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα, και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου. Λοιπόν παρηγορείτε αλλήλους με τους λόγους τούτους.”

Το εκ Θεού παρηγορητικό είναι αποκλειστικό στοιχείο ιδιότητας του Θεού,πρέπει να είναι απόλυτα αληθές και να επιβεβαιώνεται απο το γεγραμμένο του θείου λόγου.Δεν μπορεί κανένας να παίξει με τον πόνο και το πένθος και να βάζει λογίδρια λογοτεχνικής και δογματικής επεξεργασίας που δεν προκύπτουν απο τον Λόγο του Θεού...

Δεν μπορούμε να είμαστε αρεστοί στους ανθρώπους ώστε να εκπληρώνουμε τις εντολοδόχες απαιτήσεις τους. Πάντοτε το πλήθος ελκύεται και αρέσκεται σε εκζήτηση ακροαστικών επωάσεων του κοινώς γαργαλιζόμενου ευήκωου ωτίου του.

Η αυτού μεγαλειότης το γαργαλoεπήκοον ωτίον είναι ο επόπτης ασφαλείας της βασιλεύομενης αυταρέσκειάς μας! Απίστευτο πνευματικά.. αλλά δυνατό σαρκικά, το ωτίον κατορθώνει και εκπίπτει από αισθητήριο όργανο και επίσημα αναγορεύεται σε όργανο λογοκρισίας και ως εκ τούτου όργανο επικυριαρχίας του νοός!

Τα ώτα όμως δεν είναι επιλεκτικά ενώτια της αρεσκείας μας,δεν είναι για να ακούμε όσα μας είναι αρεστά...τα λόγια των ανθρώπινων παραδόσεων και προκαταλήψεων αλλά για να ακούμε τον καθαρό,άγιο Λόγο του Θεού ανεμπόδιστα και ανεπεξέργαστα, για να μπορούμε να πληρούμεθα Πνεύματος που είναι και το ζητούμενο . Στην άνωθεν σοφία δεν ισχύει κατά τον λαό και οι ομιλητές αλλά κατά τον Θεό και οι ομιλητές του Θεού!Είναι ανάγκη Τον Κύριο να υπηρετούμε ως πιστοί οικονόμοι Του ... “μετ' ευνοίας δουλεύοντες εις τον Κύριον και ουχί εις ανθρώπους” Εφεσ.6:7

Όλοι όσοι γεννήθηκαν απο το Πνεύμα του Θεού είναι ελεύθεροι και σ' αυτούς μόνο βασιλεύει το πνεύμα της διάκρισης,το θείο λογικό- κριτικό πνεύμα της αληθείας.Αυτό το Πνεύμα της αληθείας ,το πνεύμα του Χριστού απελευθερώνει τους δεσμίους που άγονται και φέρονται απο το κοινώς λεγόμενο,απο την επικρατούσα -πλειοψηφούσα άποψη,απο ποιητικές και ωραιοποιημένες κοσμικές εκφάνσεις.Είναι ανάγκη να λαλούμε σοφία απο Θεού,βεβαιωμένη και απόλυτα τεκμηριωμένη εκ του θείου γραπτού Λόγου για να συνοικοδομούμεθα αλλά και να συμπαρηγορούμεθα εν πνεύματι και εν αληθεία.Έτσι μόνο λατρεύεται ο Θεός, εν πνεύματι και αληθεία και όχι με ανθρώπινα κελεύσματα.

Ανεπίτρεπτη η τεχνική ανθρώπνης παρηγοριτικής που χάριν της φιλοσοφικής προκατάληψης θυσιάζει την αλήθεια του Θεού.Εδώ είναι αξιοσημείωτη η αναφορά στον συγγραφέα Oscar Cullmann (1902-1999)πανεπιστημιακό στην Βασιλεία και Σορβόννη, όπου στο βιβλίο του με τίτλο “Αθανασία της ψυχής ή Ανάσταση εκ των νεκρών; H μαρτυρία της Καινής Διαθήκης “ αναφέρει χαρακτηριστικά για τους εναγκαλίζοντες το δόγμα της αθανασίας της ψυχής ότι "θυσίασαν το 15ο κεφάλαιο της Α΄προς Κορινθίους επιστολής προς χάριν του Φαίδωνος"!!!
Τολμάει ο Κούλμαν να διατυπώσει ευθαρσώς την κάθετη διαφοροποίησή του ως προς την αναγορευθείσα ως αυθεντία δογματική της αθανασίας της ψυχής. Για το έργο του αυτό όπως αναφέρεται ...”δέχθηκε επιθέσεις ,επικρίσεις με παρα πολύ γενικές θεωρήσεις φιλοσοφικού,ψυχολογικού και πάνω απ'όλα συναισθηματικού χαρακτήρα”.
Υπογραμίζει την "ριζική διαφορά ανάμεσα στην Χριστιανική προσδοκία για την Ανάσταση των νεκρών και την Ελληνική πίστη στην αθανασία της ψυχής",επισημαίνει και αποδεικνύει την εκ διαμέτρου αντίθεση των δύο αυτών θέσεων. Αναδεικνύει το πόσο έχει εμφιλοχωρήσει το λάθος να αποδίδεται στον πρώιμο Χριστιανισμό η Ελληνική πίστη στην αθανασία της ψυχής.Επίσης αναφέρει ότι "Στη χριστιανική και ιουδαική κατανόηση δεν γίνεται καμία διάκριση ανάμεσα στη ζωή του σώματος και στη ζωή της ψυχής!..είναι ο θάνατος και όχι το σώμα που πρέπει να κατανικηθεί απο την ανάσταση!Το σώμα δεν είναι η φυλακή της ψυχής αλλά ο ναός του αγίου Πνεύματος!"
Επίσης ... "η ισχυρή πεποίθηση ότι είναι ανάγκη απαραίτητη οι πιστοί να προσλάβουν σώμα ανάστασης για να ξαναζήσουν.Η μεταμόρφωση του σώματος σε πνευματικό -επουράνιο δεν γίνεται(τελεσιουργείται) ολοκληρωτικά πριν απο τα έσχατα,πριν δηλαδή έλθει ο Χριστός!"

Είναι απολύτως αναγκαίο οι αληθινοί Χριστιανοί να πιστεύουν στο γέγραπται του Θεού και όχι στο γέγραπται των ανθρώπων. Δεν πιστεύουν σε ότι αρέσκονται αλλά σε ότι είναι γεγραμμένο στο θείο Λόγο.Η υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού δεν έχει καμία σύγκλιση με τον προχριστιανικό ψυχοιδεαλισμό.Ο ανθρώπινος τεχνητά διακοσμημένος λόγος δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον θείο λόγο,δεν μπορεί να τον αλλοιώσει με καλολογικές και λυρικές προσμείξεις .Πολύ περισσότερο με στοιχεία αρχαικής ψυχοπομπικής διαδικασίας.

Ο Θεός έχει προβλέψει να μη καταβαλλόμαστε απο την υπερβάλλουσα λύπη και συστήνει προς τούτο τον δικό Του αληθινό παρήγορο λόγο,τον θεϊκά δομημένο λόγο Του,τον μόνο ικανό να φωτίσει τους οφθαλμούς του νοός μας με το " υπερβάλλον μέγεθος της δυνάμεως Αυτού κατά την ενέργειαν του κράτους της ισχύος Αυτού, την οποίαν ενήργησεν εν τω Χριστώ, αναστήσας Αυτόν εκ νεκρών" και την οποίαν υπεσχέθη και για μας, καθόσον "ο Θεός και τον Κύριο ανέστησε και ημάς θέλει αναστήσει εν τη εσχάτη ημέρα!"

Παρηγορείτε τον λαό Μου απαιτεί ο Θεός απο τους υπηρέτες λειτουργούς Του!Ο Θεός είναι θεός πάσης παρηγορίας,ο λόγος Του είναι αλήθεια και ένεκεν αυτού πειθόμαστε εν ασφαλεία “διά να μη έχωμεν την πεποίθησιν εις εαυτούς, αλλ' εις τον Θεόν τον εγείροντα τους νεκρούς” . Ο λόγος Του μας στηρίζει,μας ενδυναμώνει,μας παρηγορεί με την ένδοξη και μακαρία ελπίδα της ανάστασης των δικαίων...Παρήγορος και πάσης αποδοχής άξιος ο λόγος που βγαίνει απο το στόμα του Θεού και όχι απο το στόμα των ανθρώπων.
Ο λόγος της αληθείας Του μας δίνει ελπίδα ζώσα που δεν καταισχύνει, είναι ελπίδα ανάστασης των κεκοιμημένων αγίων,είναι η υπόσχεση ζωής αιωνίου που σφράγισε ο Θεός με το αίμα του Χριστού, το Αίμα της Καινής Διαθήκης του Θεού με κάθε πιστό Του παιδί.

Οι αληθινοί λόγοι παρηγορίας είναι λόγοι υπόσχεσης για ανάσταση και αφθαρσία.Η προσμονή της ζωής και της αφθαρσίας κατακαυχάται της λύπης του θανάτου "Με τα μάτια ψηλά προσμένουμε την ένδοξη ημέρα της ανάστασης ,την ημέρα του ερχομού του Χριστού μας . Αυτή είναι η θεϊκή παρηγορία για όλους μας και γι αυτό ας μη λυπόμαστε καθώς και οι λοιποί άνθρωποι που δεν έχουν ελπίδα.
φ.σ
Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 04 Αύγουστος 2014 22:07
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB