Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 Όχι ασφαλείς εν μακαριότητι θρησκευτικής ύπνωσης
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
            ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
     Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
     ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ  2019      

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
       1 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30  31   

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
Όχι ασφαλείς εν μακαριότητι θρησκευτικής ύπνωσης
Συντάχθηκε απο τον/την Εκδότης   
Τρίτη, 21 Μάιος 2013 21:34
Αν κάποιος αισθάνεται ασφαλής ενώ είναι στην πραγματκότητα ανασφαλής είναι παθολογικό σύμπτωμα. Μόλις αντιληφθεί κάτι τέτοιο χρειάζεται εργασιοθεραπεία πίστης και όχι αδρανή εσωστρέφεια, όχι καταστολή ύπνωσης αλλά εκζήτηση και επένδυση πνεύματος ,επείγουσα βίωση του κατά το πνεύμα ζέοντες ώστε να γίνει εφικτό... τον Κύριο δουλεύοντες.

Δεν ήμαστε εν αφοβία άποικοι μιας γήινης πατρίδας που κληρονομήσαμε απο ένα παραδοσιακό πατρογονισμό αλλά ξένοι και πάροικοι ,ανήσυχοι νομάδες μιας ουράνιας πατρίδας!Σαν τον Αβραάμ και μεις που πρόκρινε να μένει εν σκηναίς παρότι ήταν στη γη Χαναάν ...γιατί είχε προ των οφθαλμών του μιά άλλη πόλη επουράνια...όχι εδώ διαμένουσα και δεν θέλησε να μένει σε καμία χωμάτινη κατασκευή γι αυτό ακριβώς το λόγο.
Πρέπει να αποδράσουμε από την κλινική του πνευματικού ύπνου ,δεν θα υπνο-ασκηθούμε σε φακιρικά καρφοκρέβατα. Πρέπει να βλέπουμε με τα μάτια της πίστεως ανοιχτά και όχι κλειστά εν υπνώσει. Να φρονούμε τόσο όσο να σωφρονούμε, όταν όμως είμαστε σε ύπνο δε νοούμε, δε σκεφτόμαστε αλλά ονειρευόμαστε.

Η θεραπεία του θρησκευτικού ψυχαναγκασμού γίνεται με την παρακίνηση του νου σε αυτά που ο Χριστός θέλει να σκεφτόμαστε και όχι σε ότι εμείς θέλουμε να σκεφτόμαστε.Οποιαδήποτε υπερβολή η υποβολή είναι ανάγκη να απορίψουμε, να διαγράψουμε όλα τα pre-packing πρέπει του κλωβού της θρησκόπηπτης νομοτέλειας.

Ισορροπία πάνω σε πολυθρόνα γίνεται εφικτή μόνο ως ονειροπαγίδα . Για να ισορροπήσουμε εν πνεύματι πρέπει να περπατήσουμε πάνω στο στέρεο έδαφος του Λόγου του Θεού και εκεί ασκούμενοι δεν θα πέσουμε ποτέ.

Μπορούμε να τρέχουμε χωρίς τα βαρίδια ενοχής να μας γειώνουν, χρειάζεται όμως εμπιστοσύνη στο έργο του Χριστού και διάθεση του εαυτού μας στο έργο του.
Ο Θεός έβαλε μαζί με την ευλογία και την κατάρα στο λαό Ισραήλ, ευλογία αν υπακούσει και κατάρα αν απειθήσει. Εμείς αρεσκόμεθα να παίρνουμε την ευλογία , την εγκολπωνόμαστε και δεν προσέχουμε την κρίσιμη ασφαλιστική δικλείδα ότι δια της υπακοής διασφαλίζεται η ευλογία.

Αναπαύομαι σημαίνει εμπιστεύομαι και όχι ενυπνιάζομαι. Άεργη πίστη δεν υφίσταται λεξικογραφικώς, μόνο άνεργη, αλλά αυτή θα μας "χορτάσει" ...εις νεκρότητα ημερών ως ενταφιασμένη και νεκρή πίστη που είναι.(βλέπε επιστολή Ιακώβου – πίστη χωρίς έργα είναι νεκρά). Η ίδια η πίστη είναι έργο. Πιο έργο να κάνουμε ρώτησαν τον Χριστό και εκείνος είπε να πιστεύσετε στον αποσταλλέντα Υιό του Θεού.

Κλείνατε επί δεξιά ή αριστερά δε σημαίνει αλλαγή πλευρού στον ύπνο αλλά στρατευμένο εργάτη του Ευαγγελίου. Η ανασφάλεια σε καθιστά ανάπηρο, για να δουλέψεις χρειάζεται να είσαι ασφαλής, ακινησία όχι, χρειάζεται κινησιοθεραπεία, πρέπει να εγερθούμε εκ του ύπνου δε μπορούμε να είμαστε ανάσκελα.

Ο λόγος μας να έχει πύκνωση πνευματικών νοημάτων, ενήλικη πνευματική σύνθεση και σαφήνεια, όχι νηπιακή απειρία,άγνοια και μιμητισμό, ούτε οι τοποθετήσεις μας να έχουν αποσπασματικό χαρακτήρα,ασύνδετες και έμφορτες συναισθηματισμών. Η λογική μας λατρεία είναι η μόνη θυσία που ευαρεστεί τον Θεό. Η δια του Λόγου του Θεού υπάκουη παράσταση του εαυτού μας ενώπιόν Του.

Όλοι πρέπει να μιμηθούμε τον χολό που γιάτρεψε ο Χριστός που μόλις έγινε καλά ο Χριστός του είπε: άρον το κρέββατο σου και περιεπάτει…. Ας μη μοιάσουμε με κάποιους που αντί να σηκώσουν το κρεβάτι και να περπατήσουν την οδό του Χριστού ,αράζουν,ξαπλώνουν και έτσι αποκτούν την εθελο-χωλότητα!
Όταν θερίζει ο καρκίνος δε μπορείς να του λες στον άλλον δε πειράζει, χαλάρωσε και όλα είναι εντάξει...ας μη αιθεροβατούμε στη στρατόσφαιρα της φαντασιακής καταβράβευσής μας .

Δε μπορεί να μοιάζει η ζωή μας με κλινάμαξα ούτε να μοιάζουμε με βαγόνια ασύνδετα με την κινητήρια μηχανή του τρένου, εμείς κοιμόμαστε στην κλινάμαξά μας ονειρευόμενοι ένα ταξίδι και δε ξέρουμε ότι είμαστε σε ακινησία και δε πάμε πουθενά.

Δεν μπορούμε να ιδιοποιηθούμε αυτεξούσια τις κορυφώσεις της πνευματικής δωρεάς αν δεν αποδείξουμε πρώτα ότι είμαστε εύχρηστα σκεύη στα χέρια του Δεσπότη Θεού. Πρέπει να πειθαρχούμε στον Θεό για να μας δίδει το πνεύμα Του. Το κορυφαίο γνώρισμα του Πνεύματος του Θεού είναι η αγάπη μεταξύ μας. Αν έχουμε όλα τα άλλα -ευνόητη η πρόταση μόνο ως άκρως υποθετική - και στερούμεθα του συνδέσμου της αγάπης τότε αποχαρακτηριζόμαστε...
Η εμπειρία έχει δείξει ότι το πνευματικό επίπεδο υστερεί δραματικά λόγω της ελλειμματικής πνευματικής ηλικίας. Απροσάρμοστοι ωτο-διακοσμημένοι μαθητές εν κουφώτητι!

Αν δεν υπάρχει η υπερέχουσα οδός της αγάπης τότε αποχαρακτηριζόμαστε και από αυτή ακόμα την ιδιότητα του μαθητή...Μαθητής χωρίς αγάπη είναι σαρκικός μαθητής όχι πνευματικός.Οπότε τι νόημα μπορεί να έχουν οι γνώσεις και οι επιδεξιότητες όταν εμείς δεν έχουμε αντικείμενο πάνω στο οποίο θα αποδείξουμε την επίγνωσή μας.Απόδειξη πνευματικότητας είναι η βιωμένη αγάπη και αποδοχή του οποιουδήποτε αδελφού συμμαθητή μας.

Δεν μπορούμε σε μια τάξη σχολείου όπου οι μαθητές λειτουργούν κατά το δοκούν,έχουν προκαταλήψεις,έχουν παθολογικές σαρκικότητες που γίνονται αντιληπτές απο την απουσία αλληλοαποδοχής και αλληλεγγύης, να μιλάμε για χαλάουα,για ανάπαυση και ασφάλεια. Το πρώτο που διδάσκει ο Χριστός είναι η τέλεια αποδοχή,η ανιδιοτελής αγάπη μεταξύ των μαθητών. Δεν τον ενδιαφέρει η παροχή γνώσεων και εφοδίων αλλά η έμπνευση και διαμοίραση πνεύματος αγάπης, αλληλοσεβασμού, αξιαγάπητης βίωσης που θα τεκμηριώσει την ωριμότητα της επίγνωσης των μαθητών

Δυστυχώς υπάρχει ένα φρόνημα διαίρεσης και εναντίωσης,επίδειξης και άρνησης,φθόνου και υπερηφανείας, ο ορισμός της σαρκικότητας - νηπιότητας!

Ο απ.Παύλος μιλάει στους διασπειρόμενους Κορινθίους αλλά και σε μας τα γνήσια τέκνα της Κορινθιακής διασποράς..." Και εγώ, αδελφοί, δεν ηδυνήθην να λαλήσω προς εσάς ως προς πνευματικούς, αλλ' ως προς σαρκικούς, ως προς νήπια εν Χριστώ".

φ.σ

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 23 Μάιος 2013 14:57
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB