Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ : ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ Η ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΣ;
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
            ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
     Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
     ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ  2019      

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
       1 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30  31   

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ : ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ Η ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΣ;
Συντάχθηκε απο τον/την Εκδότης   
alt722 π.Χ ο βασιλιάς της Ασσυρίας Σαργών Β΄ κυριεύει την Σαμάρεια,πρωτεύουσα του βασιλείου του Ισραήλ. Και μετώκισεν τον λαό Ισραήλ από της γης αυτού εις την Ασσυρία.
Σε επιγραφή που βρέθηκε αναφέρεται ότι ο Σαργών μετοίκησε 27.290 λαό εκ του Ισραήλ και αντ' αυτών έγκατέστησε λαούς απο άλλους τόπους.( εγκυκλ.Halley)
Στο βιβλίο των Βασιλέων Β΄ κεφ.17 αναφέρεται το ιστορικό γεγονός ...Και έφερεν ο βασιλεύς της Ασσυρίας ανθρώπους εκ Βαβυλώνος ...και κατώκισεν στις πόλεις της Σαμαρείας αντί των υιών Ισραήλ...Και στην αρχή της εκεί κατοικήσεως αυτών, δεν εφοβήθησαν τον Κύριον· και απέστειλεν ο Κύριος τους λέοντας μεταξύ αυτών, και εθανάτονον εξ αυτών. Και είπαν προς τον βασιλιά  αυτό έγεινε γιατί δεν γνωρίζουσι τον νόμον του Θεού της γης...και προσέταξε ο βασιλιάς  έναν ιερέα εκ των μετωκισθέντων Ισραηλιτών να έλθει και να διδάξει αυτούς   πως να φοβώνται τον Κύριον,τον θεό της γης. Έκαστον όμως έθνος έκαμον θεούς εις εαυτούς..." Ούτως εφοβούντο τον Κύριον· ... Εφοβούντο μεν τον Κύριον, ελάτρευον όμως τους ιδίους αυτών θεούς, κατά τον τρόπον των εθνών, όθεν μετωκίσθησαν. Και δεν υπήκουσαν, αλλ' έκαμνον κατά τους προτέρους τρόπους αυτών. Έως της ημέρας ταύτης κάμνουσι κατά τους προτέρους τρόπους· δεν φοβούνται τον Κύριον και δεν πράττουσι κατά τα διατάγματα...και κατά τας κρίσεις ... και κατά τον νόμον και την εντολήν, την οποίαν προσέταξεν ο Κύριος. Και τα έθνη ταύτα εφοβούντο μεν τον Κύριον, ελάτρευον όμως τα γλυπτά αυτών· και οι υιοί αυτών και των υιών αυτών οι υιοί, καθώς οι πατέρες αυτών έκαμνον, ούτω κάμνουσιν έως της ημέρας ταύτης." Βασιλ. Β΄17:32-41

Εφοβούντο τον Θεό! πως όμως; Ελάτρευον τους θεούς τους,τα είδωλά τους! έτσι εφοβούντο τον αληθινό Θεό! μη αλλάζοντας πορεία, συνήθειες, παραδόσεις... Εγκλωβισμένοι σ' ένα συνονθύλευμα θρησκοληψίας και αυταπάτης. Όλα μπόρεσαν και τα συμβίβασαν και τον Θεό εφοβούντο με ένα δικό τους ιδιαίτερο και αυθαίρετο τρόπο και έκαμαν κατά το δοκούν,και έπρατταν την ασέβεια,την ειδωλολατρεία,την ανηθικότητα !

Προσαρμοσμένος φόβος,,επιδερμικός,ανθρωποκεντρικός .
Υπάρχει φόβος που είναι προσφιλής,ψυχαγωγικός,διασκεδαστικός. Φόβος που προσφέρει ικανοποίηση  είναι φόβος που προκαλεί και εξάρτηση. Φαίνεται παράδοξο... άβυσσος γαρ η ψυχή του ανθρώπου! Χρειάζεσαι βαθυσκάφος με προβολείς για να εξερευνήσεις τα σκοτεινά βάθη της ανθρώπινης ψυχής. Το θρίλερ ας πούμε είναι μιά μορφή άκρως ψυχαγωγικού και διασκεδαστικού φόβου!Προσφέρει ικανοποίηση,ακόμα και χαρά...γιατί όμως να συμβαίνει αυτή η παραδοξότητα; Μήπως γιατί είμαστε σίγουροι ότι αυτό το φοβερό δεν θα συμβεί σε μας ,αλλά σε κάποιους άλλους; Μήπως επειδή είμαστε στο απυρόβλητο; Εξασφαλίζουμε την  απαραίτητη αποστασιοποίηση του εαυτού μας από το φοβικό αιτιατό και πάνω εκεί κτίζουμε την ηδονιστική ευχαρίστησή μας. Είμαστε κάτι άλλο,είμαστε οι θεωρούντες,όχι βέβαια οι εμπλεκόμενοι,όχι οι κακοί, οι άφρονες που τους συμβαίνουν όλα αυτά. Και αφού αυτό δεν μπορεί να μας συμβεί, το επιτείνουμε,το μεγιστοποιούμε,το εμπλουτίζουμε με ότι κακό,διεστραμμένο,διαθέτει η μισαλλόδοξη φαντασία και επινοητικότητά μας.

Η βάση όμως είναι ότι δεν αφορά εμάς,είναι φόβος προσαρμοσμένος,θεωρητικός,μη πραγματικός. Δεν τον πιστεύουμε! Δεν κινδυνεύουμε,δεν μας αφορά,δεν εμπλεκόμαστε.. ο μόνος κίνδυνος μάλλον θα είναι  απο την βύθιση στην αναπαυτική πολυθρόνα μας. Ο φόβος στην ουσία υπηρετεί την αυταρέσκειά μας,την ιδεατή σε μας κυριαρχία επι του φόβου. Ο φόβος γίνεται δούλος, μας ;ένας πειθήνιος μπάτλερ πάνω στις προκαθορισμένες μας ράγες. Προβάλοντας σε εικόνα τον σκηνοθετημένο φόβο και  τρόμο ,τον απομυθοποιούμε,τον καθιστούμε εμπνευσμένο παιχνίδι στα μέτρα και τα σταθμά μας. Ο φόβος καθίσταται η διαδραστική  μαριονέτα που εμείς οι ίδιοι κινούμε πίσω απο το παραβάν  σαν καθώς πρέπει διαχρονικοί καραγκιοζοπαίχτες.

Δεν βολεύει και δεν είναι επιθυμητός ο αληθινός φόβος αλλά ο κατασκευασμένος,ο επιδερμικός και επιφανειακός. Πλήρες το θέατρο του υποκριτικού φόβου ...Ανεβάζει την αδρεναλίνη  και υπηρετεί την ικανοποίηση του εαυτού μας.!

Στη ουσία οι λαοί που μετοίκησαν στη γη του Ισραήλ ενέταξαν την έννοια του αληθινού Θεού μέσα στο πλέγμα των ειδώλων τους. Δεν πίστεψαν,δεν επηρεάσθηκαν,δεν άλλαξαν γιατί δεν Τον φοβήθηκαν πραγματικά. Νόμισαν ότι ο φόβος του αληθινού Θεού είναι ίδιος με τον φόβο των ειδώλων τους. Μείνανε αδρανείς,αιώνια φοβικοί απατώντες τους εαυτούς τους.
Από τότε μέχρι σήμερα είναι κοινός  τόπος το  αυτοπροσδιοριζόμενο θρησκευτικό σύστημα,με κέντρο τον ανθρωποκεντρισμό και άλλοθι τον κατ' επίφαση ευσεβισμό! ”Πλην δεν υπήκουσαν, αλλ' έκαμνον κατά τους προτέρους τρόπους αυτών. Και τα έθνη ταύτα εφοβούντο μεν τον Κύριον, ελάτρευον όμως τα γλυπτά αυτών· και οι υιοί αυτών και των υιών αυτών οι υιοί, καθώς οι πατέρες αυτών έκαμνον, ούτω κάμνουσιν έως της ημέρας ταύτης.” Όλοι σήμερα αυτοπροσδιορίζονται χριστιανοί και φοβούνται και παραδέχονται, τον Θεό.όμως πως;  Δέχονται την ευσέβεια όπως εκείνοι την εννοούν και την συστήνουν αγνοώντας εκούσια η ακούσια την πνευματική της υπόσταση και δυναμική. Μόνο ο πραγματικός φόβος οδηγεί ρεαλιστικά στην ευσέβεια. Μιά ευσέβεια που βιώνεται,που ενεργείται ,που κοινωνείται πνευματικά. Ο επιδερμικός φόβος είναι το άλλοθι της στείρας θρησκευτικότητας που εξαπατά τους οπαδούς και φανατικούς θιασώτες της . Η στείρα θρησκευτικότητα συναντάται σε προβεβλημένους Χριστεπώνυμους τόπους όπου αναδεικνύεται το θρησκευτικό παραγόμενο προιόν ως ένδειξη ευσεβείας και πίστης. Ενα σύστημα που δεν θησαυρίζει στο Θεό αλλά στον εαυτό του,που συστήνει την δικαιοσύνη του ,όπως έκανε ο κατ' όνομα λαός του Θεού ,οι προσεγγίζοντες με τα χείλη ενώ η καρδιά τους μακράν απείχε απο τον Θεό και τις εντολές Του. Όσοι ακολουθούν την τυπολατρεία,την θρησκειολαγνεία,την παραδοσιο-πιστία συστήνουν την χρεωκοπία της πίστης. Μολύνουν εαυτούς και αλλήλους απο το  ακαθάριστο κατά κεφαλή θρησκευτικό προιόν που παράγουν .

Ο Χριστός δεν ήλθε για να μοιράσει ετικέτες και φειγ βολάν θρησκευτικότητας αλλά την ζωοποιό δύναμη του πνεύματος Του . Μόνο αν οδηγούμαστε από τα λόγια Του,απο τις εντολές Του,απο την διδασκαλία Του μπορούμε να λατρεύσουμε τον Θεό όπως Εκείνος ορίζει και όχι όπως εμείς εφευρίσκουμε. Ο Χριστός   διακήρυξε ότι ο Θεός δέχεται μόνο τους εν πνεύματι και αληθεία λατρευτές και όχι τους εν τόπω και τύπω λατρευτές. Αυτοί που λατρεύουν ,που κατεργάζονται και καλλιεργούν την  παρεχόμενη σ' αυτούς  σωτηρία του Θεού. Με φόβο και τρόμο να εργάζεσθε την εαυτών σωτηρία λέγει ο Λόγος του Θεού. Η ευσέβεια σημαίνει επίγνωση του θελήματος του Θεού που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την  υπακοή,την επιμέλεια και αφιέρωση. Η βασιλεία του Θεού δεν κοινωνείται με σάρκα και αίμα, αλλά μόνο  εν πνεύματι και αληθεία. Η αλήθεια του Θεού βιώνεται με την υπακοή στο Λόγο Του ,δεν είναι συγχωροχάρτι δηλωτικό της  θρησκευτικότητάς μας.

Στο κείμενο στην αρχή,  δεν  ωφέλησε τους μέτοικους η διαμονή στον τόπο του Ισραήλ,ούτε ακόμη η διδαχή του ιερέα περί του Θεού του Ισραήλ. Αυτοί κράτησαν μόνο τον τύπο του φόβου του Θεού  και  χωρίς ενδοιασμούς συνέχισαν τις ειδωλολατρικές του συνήθειες και παραδόσεις. Έτσι καθιέρωσαν την κατ' άνθρωπο θρησκευτικότητα και όχι την κατά Θεόν .Έτσι εμφανίσθηκαν  και  έδωσαν στους υιούς τους και στους υιούς των υιών, τις σύμμεικτες αυτές παραδόσεις ...έτσι εξελίχθηκαν οι ανθρωπάρεσκες θρησκείες μ ένα περίπλοκο μείγμα ημιθεϊκών ανθρώπινων εντολών..
Ένας προκατασκευασμένος φόβος ήταν πάντα απαραίτητος και ποτέ δεν τον εγκατέλειψαν γιατί αυτός τελικά ήταν το βάθρο,το θεμέλιο όπου έκτισαν τον επιβλητικό ναό της αυταπάτης τους. Η ύπαρξη του επιφανειακού και θεωρητικού φόβου του Θεού στη ζωή τους  ήταν και είναι η αιτία της  απιστίας και αποστασίας τους.

Όμως στα τέλη των καιρών έχει ορίσει ο Θεός μιά μέρα που τα οικοδομήματα όλων των θρησκευτικών συστημάτων θα δοκιμασθούν απο τη φωτιά. Αν έχουν οικομηθεί με ανθρώπινες διατάξεις,παραδόσεις και διατάγματα δηλαδή με ξύλα,καλάμια και χόρτα μέλλουν να κατακαούν ,αν όμως έχουν οικοδομηθεί σύμφωνα με τις θεϊκές εντολές ,σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, με θεϊκά πνευματικά υλικά ,τότε ναι θα μείνουν αιώνια γιατί είναι τα μόνα που δεν καίγονται στη φωτιά της δικαιοκρισίας και Αλήθειας του Θεού. Νομιμοποίηση αυθαιρέτων δεν θα υπάρχει εκεί,ούτε χρόνος διόρθωσης και ρύθμιση εξαγοράς ...

Ο λόγος του Θεού μας παραγγέλει να προσέχουμε και να εξετάζουμε τους εαυτούς μας εάν είμαστε στην αληθινή πίστη,να μη είμαστε αδόκιμοι, καλοί στη θεωρία και στα λόγια, αλλά αρνητές στην πράξη και την υπακοή στον λόγο Του,  διά να μη χάσουμε εκείνα, τα οποία εργασθήκαμε, αλλά να απολάβουμε πλήρη τον μισθό μας. Πρέπει να εξετάζουμε μήπως  παραβαίνουμε και δεν μένουμε  στην διδαχή του Χριστού γιατί έτσι Θεόν δεν έχουμε· είναι αλήθεια ότι μόνο όποιος μένει και ακολουθεί  την διδαχή του Χριστού, ούτος  έχει και τον Πατέρα και τον Υιό.

Κανένας δεν μπορεί να παίξει με τη φωτιά γιατί απλά θα καεί. Ο Θεός δεν εμπαίζεται , είναι πυρ καταναλίσκον για κάθε ασέβεια και υποκρισία.
 “Προσέχετε μη καταφρονήσητε τον λαλούντα. Διότι αν εκείνοι δεν απέφυγον, καταφρονήσαντες τον λαλούντα προς αυτούς επί της γης, πολλώ μάλλον ημείς εάν αποστραφώμεν τον λαλούντα από των ουρανών·του οποίου η φωνή την γην εσάλευσε τότε, τώρα δε υπεσχέθη, λέγων· Έτι άπαξ εγώ σείω ουχί μόνον την γην, αλλά και τον ουρανόν. Το δε έτι άπαξ δηλοί των σαλευομένων την μετάθεσιν ως χειροποιήτων, διά να μείνωσι τα μη σαλευόμενα. Διά τούτο παραλαμβάνοντες βασιλείαν ασάλευτον, ας κρατώμεν την χάριν, διά της οποίας να λατρεύωμεν ευαρέστως τον Θεόν με σέβας και ευλάβειαν. Διότι ο Θεός ημών είναι πυρ καταναλίσκον.” Εβρ. 12:25-29
φ.σ
Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 19 Αύγουστος 2014 00:48
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB