Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 ΑΝΙΕΡΕΣ
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
            ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
     Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
     ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ  2019      

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
       1 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30  31   

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
ΑΝΙΕΡΕΣ
Συντάχθηκε απο τον/την Εκδότης   
Παρασκευή, 07 Ιανουάριος 2011 01:21

Πολλά είναι τα παράξενα σ’αυτόν τον κόσμο. Ζούμε σ’ ένα κόσμο που όλα κανείς μπορεί να τα περιμένει. Από το πλήθος των περίεργων και των παράξενων που συμβαίνουν καθημερινά, έχουν πάψει πια οι άνθρωποι να παραξενεύονται. Τίποτε τώρα δεν τους εκπλήσει, όσο και απίστευτο αν φαίνεται. Θα έλεγα μόνο οι πιστοί παραξενεύονται λίγο, αν και ο Λόγος του Θεού έχει προειδοποιήσει για το τι θα συναντήσουν στην πορεία αυτού του κόσμου κάτω από την εξουσία του θεού του, του Διαβόλου.

Ξεφυλλίζοντας τη Γραφή μου πρόσφατα, την προσοχή μου τράβηξε το εδάφιο από το Ευαγγέλιο του Λουκά 23/κγ΄ 12, “εν αυτή δε τη ημέρα ο Πιλάτος και ο Ηρώδης έγειναν φίλοι μετ’ αλλήλων, διότι πρότερον ήσαν εις έχθραν προς αλλήλους”. Η αιτία που ξανάσμιξαν οι παλιοί εχθροί ήταν ο Κύριός μας. Ο Πιλάτος τον έστειλε στον Ηρώδη Αντύπα, δήθεν λόγω αρμοδιότητος, επειδή ο Χριστός ήταν Γαλιλαίος, περισσότερο όμως ως αντικείμενο διασκέδασης για τον Ηρώδη, μια και γνώριζε ότι το ήθελε και κατ’ επέκταση, ως ευκαιρία συμφιλίωσης μαζί του. Η αιτία της έχθρας τους είναι πιθανόν να οφείλετο, είτε στην συνηθισμένη δολιότητα και τον αμοιβαίο φόβο των αρχόντων γειτονικών περιοχών, είτε στο περιστατικό της σφαγής κάποιων Γαλιλαίων (υπηκόων του Ηρώδη) από τον Πιλάτο, ο οποίος έσμιξε το αίμα τους με εκείνο των θυσιών τους (Λουκ.13/ιγ΄ 1).

Η τακτική αν και εντυπωσιακή είναι συνηθισμένη στο κόσμο. Ορκισμένοι εχθροί, ακραίοι αντίπαλοι να συνεργάζονται με κοινό σκοπό. Ο φόβος, το μίσος, η εκδίκηση, το συμφέρον οδηγούν σε ανίερες συμμαχίες, σε ευκαιριακές λυκοφιλίες. Η ιστορία από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μας έχει δώσει πολλά τέτοια παραδείγματα. Ο Εφιάλτης με τους Πέρσες στις Θερμοπύλες, ο Αλκιβιάδης επίσης με τους Πέρσες στον Πελοποννησιακό πόλεμο, ο Βρούτος στον Ιούλιο Καίσαρα, ο Χίτλερ με τον Στάλιν στο ξεκίνημα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου κ.α. Η Αγία Γραφή αναφέρει ανάλογες συμμαχίες, όπως εκείνη με τους Εδωμίτες, τους Ισμαηλίτες, τους Μωαβίτες, τον Γεβάλ, τον Αμμών, τον Αμαλήκ, τους Φιλισταίους, την Τύρο και τον Ασσούρ. Όλοι αυτοί αν και εχθροί μεταξύ τους, συμμάχησαν εναντίον του Ιωσαφάτ πιστού βασιλιά του Ιούδα και του Θεού. Ο Θεός όμως τους κατέστρεψε. (Ψαλ. 83/πγ΄ 5-8, Β΄ Χρον. 20/κ΄ 1).

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση ανίερης, αισχρής συμμαχίας, υπήρξε εκείνη του Ιούδα, ο οποίος για τριάντα αργύρια, την τιμή αγοράς ενός δούλου, πρόδωσε τον Κύριό του. Η προδοσία του Ιούδα φανερώνει πόσο ευάλωτος είναι ο άνθρωπος που κρατά μέσα του και σκεπάζει την αμαρτία του. Σε τι ηθική κατάπτωση μπορεί να φτάσει σήμερα ένας ακόλουθος του Κυρίου, να στηρίζεται δηλαδή σε ανόμους, σ’ εκείνους που πρώτα κατηγορούσε, όταν βάζει σε πρώτη θέση το εγώ του, την οικογένειά του, τα παιδιά του και όχι το θέλημα του Κυρίου και τις εντολές Του. Σημεία των έσχατων καιρών! Αλίμονο! Κύριε, κάνε έλεος και έλεγξε το μυαλό μας, να μην καταντήσουμε οι σύγχρονοι Πιλάτοι και Ηρώδηδες.

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 13 Δεκέμβριος 2014 23:13
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB