Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
            ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
     Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
     ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ  2019      

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
       1 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30  31   

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ
Συντάχθηκε απο τον/την Εκδότης   
Τετάρτη, 02 Ιούνιος 2010 21:53

"Επειδή τι θέλουσιν κάνει οι βαπτιζόμενοι υπέρ των νεκρών αν τωόντι οι νεκροί δεν ανασταίνονται; Γιατί και βαπτίζονται υπέρ των νεκρών."Α Κορ. ιε 29.

 

 Με μία πρώτη ματιά επάνω σε αυτό το εδάφιο θα έλεγε κανείς, πως είναι κάπως δυσνόητο , όπως άλλωστε ομολογούν πολλοί μελετητές της Αγίας Γραφής. Για να μπορέσουμε να καταλάβουμε, τι πράγματι θέλει να μας πει το παραπάνω εδάφιο, θα πρέπει πρώτα να κάνουμε μια αναφορά στο τι σημαίνει βάπτισμα και στα είδη του βαπτίσματος, αν υπάρχουν πέραν του ενός, και που συναντιούνται στην Βίβλο.

 

   Λέγοντας βάπτισμα εννοούμε το ”πέρασμα” από μία κατάσταση σε μία άλλη, με σκοπό την συνταύτιση μας σε αυτή την νέα κατάσταση, συναισθανόμενοι πλέον ξένοι και μακρινοί όσο αφορά την παλαιά. Μπορεί ο ορισμός όπως τον καταλαβαίνω να φαίνεται δυσνόητος, αλλά μόνο και μόνο με το παράδειγμα του βαπτίσματος  στο νερό που δίδασκε ο Ιωάννης  και το οποίο αφορά την άφεση των αμαρτιών, ο βαπτιζόμενος αφήνει πλέον την κατάσταση της αμαρτίας και με συνήγορο την μετάνοια, μέσω του ύδατος, περνά σε μία καινούργια κατάσταση όντως καθαρός και αισθανόμενος απόμακρος με την προηγούμενη αμαρτωλή ζωή του, ξένος πλέον προς αυτή. 

 

   Με άλλα λόγια το βάπτισμα δεν είναι τίποτε άλλο από την διαδικασία κατά την οποία κάποιος περνά από μία κατάσταση σε μία άλλη κατάσταση,που σαν αποτέλεσμα έχει την αλλαγή - βελτίωσή του, την αρχή της νέας πνευματικής διαμόρφωσης του ατόμου . Υπάρχουν πολλά είδη βαπτίσματος:


 

Α. Το βάπτισμα μετάνοιας εν ύδατι , το του Ιωάννου.

Ματθ γ΄ 1

  1. Εν εκείναις δε ταις ημέραις έρχεται Ιωάννης ο βαπτιστής, κηρύττων εν τη ερήμω της Ιουδαίας
  2. και λέγων· Μετανοείτε· διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών.
  3. Διότι ούτος είναι ο ρηθείς υπό Ησαΐου του προφήτου, λέγοντος· Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ετοιμάσατε την οδόν του Κυρίου, ευθείας κάμετε τας τρίβους αυτού.
  4. Αυτός δε ο Ιωάννης είχε το ένδυμα αυτού από τριχών καμήλου και ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού, η δε τροφή αυτού ήτο ακρίδες και μέλι άγριον.
  5.Τότε εξήρχετο προς αυτόν η Ιεροσόλυμα και πάσα η Ιουδαία και πάντα τα περίχωρα του Ιορδάνου,
  6. και εβαπτίζοντο εν τω Ιορδάνη υπ' αυτού, εξομολογούμενοι τας αμαρτίας αυτών
.  

 

Β. Το βάπτισμα των θλίψεων και δοκιμασιών.


22. Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπε· Δεν εξεύρετε τι ζητείτε. Δύνασθε να πίητε το ποτήριον, το οποίον εγώ μέλλω να πίω, και να βαπτισθήτε το βάπτισμα, το οποίον εγώ βαπτίζομαι; Λέγουσι προς αυτόν· Δυνάμεθα.

23. Και λέγει προς αυτούς· το μεν ποτήριόν μου θέλετε πίει; και το βάπτισμα το οποίον εγώ βαπτίζομαι θέλετε βαπτισθή· το να καθήσητε όμως εκ δεξιών μου και εξ αριστερών μου δεν είναι εμού να δώσω, ειμή εις όσους είναι ητοιμασμένον υπό του Πατρός μου.

 

Γ. Το βάπτισμα εν πνεύματι Αγίω.

Ματθ.γ 11 .Εγώ μεν σας βαπτίζω εν ύδατι εις μετάνοιαν· ο δε οπίσω μου ερχόμενος είναι ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να βαστάσω τα υποδήματα· αυτός θέλει σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί.

 

Πραξ β΄ 1. Και ότε ήλθεν η ημέρα της Πεντηκοστής, ήσαν άπαντες ομοθυμαδόν εν τω αυτώ τόπω. 2. Και εξαίφνης έγεινεν ήχος εκ του ουρανού ως ανέμου βιαίως φερομένου, και εγέμισεν όλον τον οίκον όπου ήσαν καθήμενοι·  3. και εφάνησαν εις αυτούς διαμεριζόμεναι γλώσσαι ως πυρός, και εκάθησεν επί ένα έκαστον αυτών, 4. και επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου, και ήρχισαν να λαλώσι ξένας γλώσσας, καθώς το Πνεύμα έδιδεν εις αυτούς να λαλώσιν.


37. Αφού δε ήκουσαν ταύτα, ήλθεν εις κατάνυξιν η καρδία αυτών, και είπον προς τον Πέτρον και τους λοιπούς αποστόλους· Τι πρέπει να κάμωμεν, άνδρες αδελφοί;

38. Και ο Πέτρος είπε προς αυτούς· Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος.

 


Δ. Το βάπτισμα στον θάνατο, και στους νεκρούς που θα αναφερθούμε παρακάτω.


   Όπως έχουμε διαφορετικά είδη βαπτίσματος, ανάλογα με την περίπτωση, με την ενέργεια του Πατέρα Θεού προς δόξα του σωτήριου έργου Του, έτσι μπορούμε να ξεχωρίσουμε και διαφορετικές έννοιες και σημασίες που αποδίδονται μέσα στην βίβλο, όταν αποκαλείται κάποιος “νεκρός”. 


Δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε , σε κάθε περίπτωση που αναφέρεται στην βίβλο αυτή η λέξη,  την ιατρική της έννοια . Αντίθετα μάλιστα σε κάθε περίπτωση που η λέξη αυτή χρησιμοποιείται στην βίβλο, έχει και την ανάλογη σημασία της, και εκεί πρέπει να σταθούμε για να μην βγάζουμε λανθασμένα συμπεράσματα. π.χ όταν θέλοντας να ακολουθήσει τον Κύριο, ο νεαρός άνδρας ζήτησε πρώτα τον χρόνο να γηροκομήσει  τον πατέρα του, απαντώντας ο Κύριος χαρακτήρισε και τους μεν (οικείους συμπολίτες του) και τους δε (γονείς – συγγενείς) νεκρούς (Ματθ η 22). 

 

Δεν μπορούμε να αποδώσουμε την ίδια έννοια της λέξεως για όλους, γιατί δεν στέκει λογικά. Και στις δύο περιπτώσεις των ατόμων που αναφέρεται παραπάνω ο Κύριος, αφορά όχι τους βιολογικά, αλλά πνευματικά νεκρούς, αυτούς δηλαδή που ζουν στο σκοτάδι και βρίσκονται στην πνευματική –όσο αφορά την σωτηρία και την αιώνια ζωή- νέκρωση. 


Υπάρχει όμως και μία άλλη περίπτωση πνευματικής νέκρωσης συμμετρικα αντίθετη με την προηγούμενη. 

 

Νέκρωση ως προς τον κόσμο και ζωή πνευματική ως προς τον Χριστό. Αυτή την νέκρωση απαρτίζουν οι πιστεύσαντες στο κήρυγμα του Ιησού και στην εκ νεκρών ανάσταση. Αυτοί είναι που έχουν θανατώσει επάνω στον σταυρό την σάρκα τους και τις επιθυμίες αυτής, και ζουν πλέον όχι με την σάρκα, αλλά με το πνεύμα.

«Διότι εμείς οι ζώντες παραδιδόμεθα πάντοτε εις τον θάνατον δια του Ιησού...Ώστε ο θάνατος ενεργείτε εν ημίν η δε ζωή εν υμήν». Β κορ δ 11-12

 «Η αγνοείτε ότι όσοι εβαπτίσθημεν εις Χριστόν Ιησούν  εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν; 4. Συνετάφημεν λοιπόν μετ αυτού δια του βαπτίσματος είς τον θάνατον , ίνα καθώς ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών δια της δόξης του Πατρός , ούτω και ημείς περιπατήσωμεν εις νέαν ζωήν.» Ρωμ σ 3,4
Θεωρούμαστε πλέον νεκροί ως προς τον κόσμο, δια του βαπτίσματος, έτσι και αυτοί (οι ζώντες κατά την επιθυμία του κόσμου) θεωρούνται νεκροί ως προς εμάς, αλλά και νεκροί ως προς τον Κύριο. Ας ξαναθυμηθούμε την περίπτωση του νέου εκείνου που ζήτησε να ακολουθήσει τον Κύριο, αλλά θα έπρεπε πρώτα να θάψει τον πατέρα του. Θυμάστε την απάντηση του Κυρίου; «...άφες τους νεκρούς να θάψωσιν τους εαυτών νεκρούς...» Ματθ 8 22.

   Ποίο είναι τώρα το βάπτισμα υπέρ των νεκρών; Είναι το βάπτισμα των θλίψεων και των δοκιμασιών που έχει κάθε πιστός του Κυρίου, ο οποίος δεν δέχεται τα του Κόσμου. Μέσα από το βάπτισμα αυτό , ένα βάπτισμα στο όνομα του Χριστού  που γίνεται συνεχώς καθημερινά ,(βαπτιζόμενοι είναι σε χρόνο ενεστώτα διαρκείας), βαπτίζονται όλοι οι του Χριστού στην νέκρωση του παλαιού ανθρώπου και στον αγώνα για την είσοδο στην βασιλεία του Κυρίου από την στενή και τεθλιμμένη οδό.

«κατά πάντα θλιβόμενοι αλλ ουχί στεναχωρούμενοι απορρούμενοι αλλ ουχί απελπιζόμενοι διωκόμενοι αλλ ουχί εγκαταλειπόμενοι καταβαλλόμενοι αλλ ουχί απολλύμενοι πάντοτε την νέκρωσην του Κυρίου Ιησού περιφέροντες εν τω σώματι δια να φανερωθεί εν τω σώματι υμών και η ζωή του Ιησού. Διότι εμείς οι ζώντες παραδιδόμεθα πάντοτε εις τον θάνατον δια τον Ιησού , δια να φανερωθεί και η ζωή του Ιησού εν τη θνητή υμών σαρκί. Ώστε ο μεν θάνατος ενεργείτε εν ημίν η Δε ζωή εν υμήν.» Β Κορ, δ 9-12


   Κατά αυτόν τον τρόπο, και εμείς όλοι όσοι ξεχωρίζουμε τον εαυτό μας από τον κόσμο, και όλα όσα αμαρτωλά μας προσφέρει, ας έχουμε ασφαλή την ελπίδα της αναστάσεως με την διαβεβαίωση του αποστόλου Παύλου, πώς δεν φέρουμε την νέκρωση ως προς τον κόσμο μάταια, αλλά τουναντίον ως ζώντες  εν Κυρίω, έχοντας αυτά υπό όψη μας, αγωνιζόμαστε τον καλό αγώνα της πίστης και έτσι τελοιοποιούμενοι, προσμένουμε την μακάρια ελπίδα του ερχομού του . 

 

Δεν ισχύει για εμάς, το ας φάγωμεν και ας πίωμεν διότι αύριο αποθνήσκωμεν, αλλά ας αγρυπνούμε, διότι ο καιρός είναι πλησίον και πρέπει να είμαστε έτοιμοι με τις λυχνίες μας αναμμένες προσμένοντας τον Κύριο. Αμήν.

 

                                                                                                                                                                                                         Παναγιώτης Κακούρης

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 14 Ιούνιος 2010 23:09
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB