Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
            ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
     Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
     ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ  2019      

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
       1 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30  31   

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ
Τετάρτη, 08 Οκτώβριος 2008 00:22

Πάντοτε και σε κάθε περίπτωση ο άνθρωπος επιθυμεί το καλύτερο για να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του. Αυτό άλλωστε είναι στην φύση του από την δημιουργία του επάνω στην γη. Ο Θεός έφτιαξε τον άνθρωπο όχι άβουλο και οκνηρό, αλλά δραστήριο να εργάζεται να εκμεταλλεύεται αυτό που έλαβε –κληρονόμησε- τη γη, και όλα όσα βρίσκονται επάνω σε αυτή, προς όφελος του. Εκμεταλλεύεται όμως πάντοτε ο άνθρωπος προς το συμφέρον του όλα αυτά και γνωρίζει ποιο είναι αυτό που τον ωφελεί πραγματικά;

Για να μπορέσουμε να φτάσουμε κάπου, σε κάποιο προορισμό πρέπει εκτός από το μεταφορικό μέσο να έχουμε και το δρόμο. Είναι και τα δύο απαραίτητα για να φτάσουμε εκεί που θέλουμε. Έχουμε όμως τον σωστό χάρτη; Ασφαλώς κανένας δεν ξεκινά να πάει κάπου σε κάποιο άγνωστο σημείο αν δεν συμβουλευτεί κάποιο οδικό οδηγό ή αν δεν ερωτήσει κάποιους άλλους που γνωρίζουν, για την βατότητα του δρόμου, την απόσταση κ.λ.π. Ο ασφαλής δρόμος εγγυάται το αποτέλεσμα που είναι η άφιξη.

Έχει όμως ο σημερινός άνθρωπος τον σωστό χάρτη; Αν κρίνουμε από το πώς βαδίζει και το που πηγαίνει θα έλεγα πώς όχι. Και η αιτία είναι η αμαρτία, ο πειρασμός, η απόκλιση θα έλεγα από τον στόχο.

Αν δεν διορθώσει κανείς αμέσως την πορεία του βλέποντας να φεύγει από τον δρόμο του, τότε ο προορισμός θα είναι διαφορετικός από αυτόν που θα περίμενε στην πραγματικότητα και σωστή πορεία θα πει προσοχή και συγκέντρωση στο δρόμο. Λουκάς 9:62 .......Ουδείς βαλών την χείρα αυτού επί άροτρον και βλέπων εις τα οπίσω είναι αρμόδιος διά την βασιλείαν του Θεού.

Το να ξεφύγει ο άνθρωπος από την σωστή πορεία του είναι αποκλειστικά έργο του διαβόλου και των δυνάμεων αυτού. Δεν χαρακτηρίζεται άδικα διάβολος από το ρήμα διαβάλω – εξαπατώ με συκοφαντικό τρόπο. Και πράγματι όταν κάτι είναι επικίνδυνο και δηλητηριώδες και ο διάβολος το παρουσιάζει σαν κάτι θαυμάσιο καταπληκτικό και εντελώς ανώδυνο, δεν πειράζει –ενοχλεί- και εξαπατά τον άνθρωπο; Ιωάννου Α' 2:16 διότι παν το εν τω κόσμω, η επιθυμία της σαρκός και η επιθυμία των οφθαλμών και η αλαζονεία του βίου δεν είναι εκ του Πατρός, αλλ' είναι εκ του κόσμου. Ευχαριστούμε τον Κύριο που φρόντισε να μας προμηθεύσει αυτόν τον χάρτη και συνάμα με την πνευματική του παρουσία εδώ στη γη και μέσω των προσευχών μας να μας κρατά από το χέρι, έτσι ώστε να πατούμε σταθερά στα πόδια μας στον δύσκολο και κοπιαστικό αγώνα της ζωής μας για την κατάκτηση της άνω Ιερουσαλήμ. Σε κάθε περίπτωση πειρασμού έχοντας την πυξίδα που λέγεται Αγία Γραφή βλέπουμε που βρισκόμαστε και εξετάζουμε ότι βάζει μπροστά μας ο διάβολος για να μας παραπλανήσει.

Είναι πράγματι αληθές πώς ο οφθαλμός του ανθρώπου είναι και ο καθρέφτης του χαρακτήρα του, η εκδήλωση των επιθυμιών του. Ματθαίος 6:22 Ο λύχνος του σώματος είναι ο οφθαλμός· εάν λοιπόν ο οφθαλμός σου ήναι καθαρός, όλον το σώμα σου θέλει είσθαι φωτεινόν· Το γεγονός αυτό είναι γνωστό στον διάβολο που μεταχειρίζεται αυτή την μέθοδο για να δελεάσει τον άνθρωπο. Μία εικόνα είναι όσο χίλιες λέξεις, όπως λέγει ένα λαϊκό ρητό και όντως η όραση παρέχει περισσότερες πληροφορίες από οποιαδήποτε άλλη αίσθηση στον άνθρωπο. Αυτή η επιθυμία – πληροφορία – παράλληλα με το ψεύδος ήταν η αιτία της παρακοής πτώσης του Αδάμ από την αιώνια ζωή που έδωσε Κύριος ο Θεός σε αυτόν. Γένεσις 3: 6. Και είδεν η γυνή, ότι το δένδρον ήτο καλόν εις βρώσιν, και ότι ήτο αρεστόν εις τους οφθαλμούς, και επιθυμητόν το δένδρον ως δίδον γνώσιν· και λαβούσα εκ του καρπού αυτού, έφαγε· και έδωκε και εις τον άνδρα αυτής μεθ' εαυτής, και αυτός έφαγε. Αυτή η τακτική είναι η πιο πρόσφορη και που ακολουθεί κατά πόδας ο διάβολος για να παραπλανά και δελεάζει τον άνθρωπο καθ όλη την περίοδο της ύπαρξης του επάνω στην γη. Η επιθυμία των οφθαλμών ήταν η αιτία της παρακοής και πτώσης του πιστού μέχρι τότε βασιλέα Δαβίδ. Αναφέρουμε σχετικά Σαμουήλ Β' 11 :2. Και προς το εσπέρας, ότε ο Δαβίδ εσηκώθη από της κλίνης αυτού, περιεπάτει επί του δώματος του βασιλικού οίκου· και είδεν από του δώματος γυναίκα λουομένην· και η γυνή ήτο ώραία την όψιν σφόδρα. Υπήρξε όμως και ο έλεγχος από τον Θεό και Πατέρα στον βασιλιά και η διαπίστωση από τον ίδιο πώς δεν βαδίζει πλέον τον σωστό δρόμο που βάδιζε μέχρι πιο πριν, τον οδήγησε στην συντριβή της καρδιάς, στη μετάνοια, στην ταπείνωση, στην συγχώρεση από τον Κύριο και στην πνευματική ενηλικίωση.

 

Πειρασμός από την μία, εφόσον επιτρέπει ο Θεός και Πατέρας στον σατανά να μας πειράζει, δοκιμασία από την άλλη για να τελειοποιήσει τους δούλους του. Από τον πειρασμό και τη δοκιμασία στην αντοχή του πειρασμού δεν εξαιρέθηκε ούτε ο Κύριος μας. Ο διάβολος χρησιμοποίησε όλη την επιρροή της ιδιότητας του ονόματός του για να μπορέσει να αλλάξει γνώμη στον Κύριο για τον σκοπό του ερχομού Του επάνω στην γη και για το έργο Του. Χρησιμοποίησε όλες του τις δυνάμεις με πρώτη και καλύτερη την αίσθηση της όρασης.

Ματθαίος 4: 8 Πάλιν παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις όρος πολύ υψηλόν, και δεικνύει εις αυτόν πάντα τα βασίλεια του κόσμου και την δόξαν αυτών, 9 και λέγει προς αυτόν· Ταύτα πάντα θέλω σοι δώσει, εάν πεσών προσκυνήσης με.


Λουκάς 4: 5 Και αναβιβάσας αυτόν ο διάβολος εις όρος υψηλόν, έδειξεν εις αυτόν πάντα τα βασίλεια της οικουμένης εν μιά στιγμή χρόνου, 6 και είπε προς αυτόν ο διάβολος· εις σε θέλω δώσει άπασαν την εξουσίαν ταύτην και την δόξαν αυτών, διότι εις εμέ είναι παραδεδομένη, και εις όντινα θέλω δίδω αυτήν, 7 Συ λοιπόν εάν προσκυνήσης ενώπιόν μου, σου θέλουσιν είσθαι πάντα.


«Δεικνύει» μας λέγει ο Ματθαίος ενώ «έδειξεν εις αυτόν» μας αναφέρει ο Λουκάς (μετ. Βάμβα).

Η απάντηση του Κυρίου είναι βέβαια γνωστή:

Λουκάς 4 : 4.Και αποκριθείς προς αυτόν, είπεν ο Ιησούς· Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά· διότι είναι γεγραμμένον, θέλεις προσκυνήσει Κύριον τον Θεόν σου και αυτόν μόνον θέλεις λατρεύσει.

Ο Κύριος ότι και να Του παρουσίαζε ο διάβολος δεν έβλεπε με τα μάτια τα σαρκικά αλλά τα πνευματικά. Έβλεπε το έργο του ως ένα μεγάλο χωράφι πού έπρεπε να σπείρει να αυξηθεί και τον καιρό του θερισμού, να μαζέψει το σιτάρι στην αποθήκη του. Ιωάννης 4:35 ..... Ιδού, σας λέγω, υψώσατε τους οφθαλμούς σας και ίδετε τα χωράφια, ότι είναι ήδη λευκά προς θερισμόν. Άραγε υπάρχει πολυτιμότερο αγαθό για να ζηλέψει κανείς πάνω στην γη περισσότερο από το σίτο (πιστούς) στην αποθήκη του Κυρίου;


Οι πειρασμοί δεν παύουν να υπάρχουν μέχρι σήμερα και θα υπάρχουν όσο υπάρχει ο “πειράζων”. Οφείλουμε και εμείς ως βαδίζοντες στα ίχνη του Χριστού και των αποστόλων, να βλέπουμε όχι με τα σαρκικά μάτια πειραζόμενοι και δελεαζόμενοι αλλά με τα πνευματικά όπως ο Κύριος πέρα από όλα αυτά τα πρόσκαιρα και παροδικά, στα ουράνια και αιώνια. Αποβάλλοντας με την βοήθεια του Κυρίου τους πειρασμούς και έχοντας μπροστά μας τον δρόμο της δοκιμασίας έχουμε το μέσο δια του οποίου έρχεται η τελείωση, ο Αγιασμός των πιστών. Μέσα από όλο αυτό το καμίνι της σημερινής ζωής ανδρώνεται και τελειοποιείται ο κατα Χριστόν καλεσμένος άνθρωπος. Όπως κατά την κατασκευή του ναού Σολομώντα κάθε πέτρα δοκιμαζόταν και διαμορφώνονταν με τέτοιο τρόπο ώστε στην κατάλληλη διάσταση και με τον συγκεκριμένο αριθμό να έμπαινε στην συγκεκριμένη θέση. ΄Εσι και ο πιστός δοκιμάζεται, ως ζωντανός λίθος για την αχειροποίητη οικοδομή του Κυρίου, την Εκκλησία Του. Πέτρου Α' 2:5 και σεις, ως λίθοι ζώντες, οικοδομείσθε οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον, διά να προσφέρητε πνευματικάς θυσίας ευπροσδέκτους εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού·


Μπορούμε όμως να γνωρίζουμε αν η κατάσταση που επιτρέπει να βιώνουμε ο Κύριος είναι τιμωρία ή δοκιμασία; Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε αυτές τις δύο καταστάσεις που σε κάθε μία υπάρχει και διαφορετικό κίνητρο – αίτιο. Έχοντας επίγνωση του θελήματος του Θεού τότε και μόνο τότε, μπορούμε να αντιληφθούμε πώς εάν σφάλαμε στον Κύριο τότε το χαστούκι που δεχόμαστε είναι τιμωρία και όχι δοκιμασία. Αν πάλι αισθανόμαστε ότι δεν μας ελέγχει η συνείδηση μας, με βάση την γνώση μας στον λόγο του Θεού σε κάτι, (αν και αυτό δεν σημαίνει πώς είμαστε εντάξει -ο Κύριος γνωρίζει και κρίνει), τότε μπορεί να επιτρέψει ο Κύριος μία δυσκολία, μία κατάσταση που δεν είναι ευχάριστη, που δεν θα την περιμέναμε, ίσως μάλιστα και να απορούμε γιατί να μας συμβαίνει αυτό, ο Θεός όμως γνωρίζει πώς είναι για το καλό μας, άσχετα αν εμείς το διαπιστώνουμε στο τέλος. Εβραίους 12:6 Διότι όντινα αγαπά Κύριος παιδεύει και μαστιγώνει πάντα υιόν, τον οποίον παραδέχεται.

Προσοχή όμως μήπως πέσει κανείς στο αμάρτημα της υπερηφάνειας θεωρώντας τον εαυτόν του “εκλεκτό” του Θεού, μια και ο Κύριος τον δοκιμάζει για να τελειοποιήσει την πίστη του. Αυτό θα ήταν ολέθριο λάθος αφού δεν πρέπει να ξεχνάμε ούτε μία στιγμή τον σατανά που με κάθε τρόπο προσπαθεί να φέρει πίσω στην “Αίγυπτο” κάθε “Ισραηλίτη” που του ξέφυγε και δεν τον υπηρετεί πλέον. Ας μην ξεχνάμε πώς ενώπιον Αυτού είμαστε όλοι αμαρτωλοί και πώς σε Αυτόν ανήκει η απόδοση του μισθού και ο έπαινος. Πολύ σοφά και πρός μίμηση τα λόγια του απόστολου Παύλου στον Τιμόθεο. Παρ ότι θεωρούσε τον εαυτόν του τηρητή των εντολών του Θεού και τελειωτή του έργου του, για τον μισθό του, το βραβείο του, περιμένει τον Κύριο να του τα δώσει όταν και όποτε Αυτός θελήσει: Τιμόθεος Β' 4:8 του λοιπού μένει εις εμέ ο της δικαιοσύνης στέφανος, τον οποίον ο Κύριος θέλει μοι αποδώσει εν εκείνη τη ημέρα, ο δίκαιος κριτής, και ου μόνον εις εμέ, αλλά και εις πάντας όσοι επιποθούσι την επιφάνειαν αυτού.


Σε κάθε περίπτωση είτε πειραζόμενοι, είτε δοκιμαζόμενοι, είτε τιμωρούμενοι ας αγωνιζόμαστε τον καλό αγώνα της πίστης βλέποντας την ημέρα του Κυρίου να πλησιάζει όλο και πιο πολύ θεωρώντας τους εαυτούς μας ως «αχρείους δούλους» Λουκάς 17: 10 περιμένοντας την απολύτρωση και την αποκατάσταση πάντων όσων έχει προαναγγείλει με τους προφήτες Του.


Πράξεις 3:21 τον οποίον πρέπει να δεχθή ο ουρανός μέχρι των καιρών της αποκαταστάσεως πάντων, όσα ελάλησεν ο Θεός απ' αιώνος διά στόματος πάντων των αγίων αυτού προφητών.

Παν. Κακούρης.

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 01 Νοέμβριος 2008 01:50
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB