Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 ΑΦΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΦΛΟΓΑΣ ΚΑΙ ΓΚΕΜΠΕΛΣ!
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
            ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
     Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
     ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ  2019      

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
       1 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30  31   

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
ΑΦΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΦΛΟΓΑΣ ΚΑΙ ΓΚΕΜΠΕΛΣ!
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   
Με αφορμή την τελετή αφής της ολυμπιακής φλόγας για τους ολυμπιακούς αγώνες  που θα γίνουν στο Λονδίνο δημοσιεύουμε μια φωνή κόντρα στο εγκάθετο σύστημα του ολυμπισμού και των τελετών της "ιερής" φλόγας των Ολυμπιακών αγώνων.

Δυστυχώς ρατσιστές μαζί με φασίστες ήταν οι εμπνευστές των τελετών αφής της Ολυμπίας και ήταν αυτοί που νοιάζονταν ... για την ειρήνη του κόσμου!

Θάπρεπε να σηκωθεί φωνή διαμαρτυρίας για το δήθεν του <ιερού > του πράγματος που συνέχεια πιπιλίζουν στα αυτιά μας .. Οταν ακούμε φωνές που ξεχωρίζουν απο τις ιαχές του αγόμενου και φερόμενου όχλου, δεν μπορούμε παρά να τις ενθαρρύνουμε.

Ωραία ειρήνη έχει βρεί ο κόσμος με τους ολυμπιακούς αγώνες όπως την βρήκαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ... Αυτή είναι η ειρήνη που προσφέρει ο κόσμος μας κίβδηλη- υποκριτική- εμπορική.

Επι της ουσίας πόσο πραγματικά ανάγκη έχουμε αυτό που είπε ο Χριστός στους μαθητές του αλλά και σε όσους πραγματικά την ζητούν σήμερα." Ειρήνη αφίνω σε σας, την δική μου ειρήνη δίδω σε σας, όχι όπως ο κόσμος δίνει, σας δίνω εγώ." Κατα Ιωάννη ευαγγέλιο 14, 27.

Παρακάτω παραθέτουμε αποσπάσματα άρθρου του <ιού της Κυριακής> που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία της 21/3/2004 και που ευγενώς παραχωρήθηκε η άδεια δημοσίευσης στο ΜΑΡΑΝΑΘΑ μετά απο αίτησή μας. Ο "Ιός της Κυριακής" είναι συλλογικό ψευδώνυμο της δημοσιογραφικής ερευνητικής ομάδας που πρωτοπαρουσιάστηκε το Μάιο του 1990 στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.

 

«Μια θαυμάσια ιδέα του Δρος Γκέμπελς»

Το πνεύμα του Τρίτου Ράιχ επιζεί στις τελετές αφής της Ολυμπίας και τη λαμπαδηδρομία που ξεκινά σε λίγες μέρες. Ο άνθρωπος που στη Γερμανία θεωρείται συνεργάτης του Γκέμπελς, τιμάται στην Ελλάδα ως θεμελιωτής του σύγχρονου ολυμπισμού.

Οσο κι αν θέλουμε να το ξεχνάμε, η ολυμπιακή φλόγα που ξεκίνησε από το βωμό της <<Ιερής Αλτης >>την παγκόσμια περιπλάνησή της δεν έχει καμιά σχέση με την περίφημη «αρχαία ελληνική κληρονομιά». Η έμπνευση, η οργάνωση της τελετής και η εκτέλεση της πρώτης λαμπαδηδρομίας ανήκει εξολοκλήρου στο ναζιστικό καθεστώς και ειδικότερα στον δαιμόνιο υπουργό προπαγάνδας του Τρίτου Ράιχ, τον Γιόζεφ Γκέμπελς που επιμελήθηκε την Ολυμπιάδα του Βερολίνου το 1936.

Πράγματα γνωστά και χιλιοειπωμένα, όμως δυσάρεστα και απωθημένα. Το 1936, όμως, δεν είχε κανείς αμφιβολία για το ρόλο του Γκέμπελς στην αναβίωση του «αρχαιοελληνικού» ολυμπιακού πνεύματος. Ηδη ένα χρόνο πριν από την έναρξη της Ολυμπιάδας του Βερολίνου, τον Αύγουστο του 1935, η «Εστία» κυκλοφόρησε με ολοσέλιδο άρθρο που έφερε τον εύγλωττο τίτλο «Ολυμπιακή Φλόγα. Μια θαυμάσια ιδέα του Δρος Γκέμπελς». Αλλά τώρα πια, ο καημένος ο Γκέμπελς είναι κόκκινο πανί ακόμα και για τους παράγοντες του διεθνούς ολυμπιακού κινήματος. Κανένας δεν τολμάει να τον μνημονεύσει, πολύ περισσότερο να τον συνδέσει με την «ιερή» τελετή. Βρέθηκε λοιπόν ο «πραγματικός» εμπνευστής της ολυμπιακής φλόγας στο πρόσωπο ενός άλλου ιστορικού παράγοντα του γερμανικού ολυμπισμού, του Καρλ Ντιμ.

Οπως διαβάζουμε στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΕ (Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), «η αφή της ολυμπιακής φλόγας και η λαμπαδηδρομία τελέστηκαν για πρώτη φορά το 1936 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου. Η ιδέα ήταν του Γερμανού καθηγητή και μέλους της Γερμανικής Ολυμπιακής Επιτροπής δρ. Καρλ Ντιμ, ο οποίος και την εισηγήθηκε στην Οργανωτική Επιτροπή των ΧΙ Ολυμπιακών Αγώνων. Από τότε η αφή της φλόγας γίνεται πάντα στο ναό της Ηρας στην Αρχαία Ολυμπία».

«Ολη αυτή η Σκυταλοδρομία ...της 'ιερής φλόγας' είχε τεράστια σημασία για τη γερμανική προπαγάνδα, η οποία είχε παρουσιάσει την Ολυμπιάδα ως μια στην ουσία 'πολεμική αναμέτρηση'. (...) Η ολυμπιακή φλόγα διέσχισε τη Γερμανία μέσα σ' ένα εθνικοσοσιαλιστικό λαϊκό παραλήρημα, κατάλληλα οργανωμένο από τις υπηρεσίες του Γκέμπελς, τον Ράιχσπορτφίρερ Τσάμερ φον Οστεν, τις νεολαιϊστικες οργανώσεις, τους αθλητικούς συλλόγους και τα Ες Ες».

 Για το συμβολισμό της φλόγας, του πυρσού και της λαμπαδηδρομίας στη ναζιστική ιδεολογία αρκεί να παραθέσουμε λίγους στίχους από το πολεμικό εμβατήριο του Χάινριχ Ανακερ, του επιλεγόμενου και «ποιητή της μαύρης στρατιάς»:

«Ο πυρσός περνά από χέρι σε χέρι/ Οταν ο θάνατος τον αρπάζει από κάποιον/ Ο πιο κοντινός τον ξαναπαίρνει/ Οι πυρσοί αλλάζουν χέρια/ Συνέχισε...

Θα τον μεταφέρουμε λοιπόν και συ και εγώ/ αυτόν τον πυρσό, προς ένα τέλος μακρινό/ στο τέλος του δρόμου./ Ο πυρσός λάμπει καθάρια!/ Ηδη μπροστά μας, μέσ' τη σκοτεινιά καρτερούν/ οι Αλλοι!»

Ο ρόλος του πυρσού και η αναφορά στους Αλλους (Eβραίους, υπανθρώπους, κ.λπ.) εύγλωττη από τον ποιητή εκατοντάδων εμβατηρίων για τη χιτλερική νεολαία και τα Τάγματα Εφόδου.

 Δεν χρειάζεται βέβαια να είναι κανείς ειδικευμένος στη σημειολογία του ναζισμού για να αντιληφθεί ότι όλο το τελετουργικό κιτς που συνοδεύει μέχρι σήμερα την τελετή αφής της «ιερής φλόγας» (με τις ιέρειες, τις πρωθιέρειες, τους βωμούς και τους θεούς-ήλιους) δεν είναι τίποτα άλλο παρά επανεισαγωγή της χιτλερικής άποψης για την Αρχαία Ελλάδα και τις τελετές της. Ακόμα και η επιστήμη της αρχαιολογίας υποτάχθηκε σ' αυτή τη σκοπιμότητα. Ακούστε τον ίδιο τον Χίτλερ: «Τα φιλοσοφικά θεμέλια της παρουσίασης των αναγεννημένων ολυμπιακών αγώνων στον κόσμο, εντοπίζονται στην απώτερη αρχαιότητα. Αυτές οι πνευματικές δυνάμεις προέρχονται από μια ιερή πόλη η οποία για περισσότερα από χίλια χρόνια ήταν η πόλη γιορτών που εξέφραζαν τα θρησκευτικά συναισθήματα και τις βασικές πεποιθήσεις του ελληνικού Volk. Ως ένα ανθεκτικό μνημείο για τον εορτασμό της ενδέκατης Ολυμπιάδας στο Βερολίνο, αποφάσισα να ξαναρχίσω και να ολοκληρώσω τις ανασκαφές της Ολυμπίας. Η επιτυχία αυτών των προγραμμάτων είναι η δική μου και η δική μας ειλικρινέστερη ευχή». («Λαϊκός Παρατηρητής» 3/8/1936, αναφέρεται στο «Εθνικοσοσιαλισμός και Ελληνισμός»).

Δεν πέρασαν ούτε πέντε χρόνια και οι «ανασκαφές» του Χίτλερ επεκτάθηκαν από την Ολυμπία σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Βέβαια ο Κουμπερτέν είχε ονομάσει και τον Χίτλερ «ένα από τα μεγαλύτερα δημιουργικά πνεύματα της εποχής μας» (συνέντευξη στο "L' Auto", 29/8/1936), αλλά είχε την «τύχη» να πεθάνει πριν από τον πόλεμο και την αποκάλυψη της ναζιστικής φρίκης.

Ειδικά από τους Ελληνες ολυμπιστές ο Καρλ Ντιμ τιμάται διπλά. Δεν του αποδίδονται μόνο οι τιμές για την έμπνευση της «ιερής φλόγας», αλλά και για την ίδρυση της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας (ΔΟΑ), ενός είδους «θινκ τανκ» του παγκόσμιου ολυμπιακού κινήματος, το οποίο είχε εμπνευστεί ο Κουμπερτέν, αλλά υλοποιήθηκε μετά το θάνατό του από τον Καρλ Ντιμ, σε συνεργασία με τον Ελληνα Ιωάννη Κετσέα. Οι εγκαταστάσεις της ΔΟΑ βρίσκονται στο χώρο της Ολυμπίας και εκεί -δίπλα στη στήλη που τιμά τον Κουμπερτέν- φιλοξενείται κοινό μνημείο για τον Ντιμ και τον Κετσέα. Αλλά και μέσα στο Μουσείο των Σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων που βρίσκεται στο χωριό Αρχαία Ολυμπία υπάρχει μια ξεχωριστή γωνιά αφιερωμένη στον Ντιμ.

Κάθε ετήσια σύνοδος της ΔΟΑ ξεκινά με την κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Ντιμ.

To 1968 η ανάπτυξη του φοιτητικού κινήματος επέτρεψε την κριτική ανάλυση του τραυματικού ιστορικού παρελθόντος. Ειδικά εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου (1972), η δράση και οι απόψεις του Ντιμ μπήκαν και πάλι στο στόχαστρο της αντιναζιστικής κριτικής. Αρχισαν πλέον να ασχολούνται με την υπόθεση οι ιστορικοί.H σχετική συζήτηση αναζωπυρώθηκε το 1994, όταν ο Ράινχαρντ Απελ, γνωστός δημοσιογράφος της τηλεόρασης και αρχισυντάκτης στο τηλεοπτικό δίκτυο ZDF αποκάλυψε το περιεχόμενο της ομιλίας που απηύθυνε ο Ντιμ στο Βερολίνο στις 18 Μαρτίου 1945, προς την επιστρατευμένη χιτλερική νεολαία. Ο Απελ, 17χρονος τότε, ανήκε στη γνωστή «Μεραρχία Χίτλερ», όπου είχαν συγκεντρωθεί τα ανήλικα παιδιά για να σταλούν στη μάχη ως τελευταία εφεδρεία του καθεστώτος. Σ' αυτά τα παιδιά διάλεξε ο Ντιμ να χρησιμοποιήσει τα λόγια του Τυρταίου: «Ο θάνατος είναι θαυμάσιος, όταν ο ευγενής πολεμιστής πέφτει για την πατρίδα». («Τεθνάμεναι γαρ καλόν ενί προμάχοισι πεσόντα, άνδρ' αγαθόν περί ήι πατρίδι μαρνάμενον»). Για να φανατίσει τα παιδιά αυτά ο Ντιμ τα παρομοίωσε με τους Σπαρτιάτες. Τους είπε ότι κι εκείνοι ήταν Δωριείς, Βόρειοι, Αριοι, ξανθοί και γαλανομάτες. Από αυτά τα 3.000 παιδιά μέσα σε λίγες μέρες σκοτώθηκαν τα 2.000, τα περισσότερα 13 και 14 χρόνων.

Η μαρτυρία του Απελ για το ρόλο του Ντιμ στη ναζιστική προπαγάνδα προκάλεσε ζωηρή εντύπωση. Στα χαρτιά του Ντιμ βρέθηκαν οι σημειώσεις του για εκείνη την ομιλία. Μεταξύ άλλων, ο «ολυμπιστής» σημείωνε: «Κάθε πόλη που κατακτούμε, θα την καταστρέφουμε».

Hδη το 1932 διακήρυσσε ότι «οι Γερμανοί μπορούν να ηττηθούν μόνο από Γερμανούς... Η Γερμανία είναι κατά βάση ανίκητη». Σε ένα υπόμνημά του το 1941 ο Καρλ Ντιμ περιέγραφε ως εξής την ανάπτυξη των Ολυμπιακών Αγώνων στο Τρίτο Ράιχ: «Πιστεύω ότι ο μόνος τρόπος να διατηρηθεί η κυριαρχία της ανώτερης φυλής σε βάθος χρόνου είναι να στηρίζεται σε σωματική υγεία και δύναμη και γι' αυτό θεωρώ ότι για την Ευρώπη οι Αγώνες είναι ακριβώς αυτό το οποίο σκόπευε ο Κουμπερτέν για τη Γαλλία: η διαρκώς ανανεούμενη δοκιμασία στην πιο δυνατή φωτιά και το κέντρισμα να κάνουμε το καλύτερο από όλους τους λαούς. Επιθυμούμε Παγκόσμιους Αγώνες διότι θέλουμε να δείξουμε στον κόσμο τις δυνατότητές μας!»

 Ο Καρλ Ντιμ απέδωσε τη γερμανική νίκη εναντίον της Γαλλίας το 1940 στον αθλητικό ενθουσιασμό των γερμανών στρατιωτών: "Η επιθετική πορεία μέσω της Πολωνίας, της Νορβηγίας, της Ολλανδίας, του Βελγίου και της Γαλλίας κατέληξε σε μια νικηφόρο προέλαση που οδηγεί σε μια καλύτερη Ευρώπη .... Οι αθλητικές νίκες είναι ένα προϊόν της φυσικής δύναμης και πνευματικής πειθαρχίας που δεν πρέπει να αναμένονται από τους πρωτόγονους λαούς επειδή αυτοί στερούνται το υψηλό πνεύμα». Και βέβαια ήταν ο πρώτος θεωρητικός του αθλητικού φυλετισμού: «Μόνο οι ανήμποροι φοβούνται τη σύγκρουση με τις άλλες φυλές. Η λευκή φυλή κερδίζει χάρη στην υψηλή της ευφυία».

 Τίποτα από όλα αυτά δεν ταράσσει την ολύμπια ηρεμία των Ελλήνων υμνητών του Καρλ Ντιμ. Κατανοούμε τους λόγους που οι Ελληνες ολυμπιστές κάνουν ότι δεν γνωρίζουν το παρελθόν του Καρλ Ντιμ και εξακολουθούν να τον τιμούν με την ίδια συνέπεια που εκείνος υπηρέτησε το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς. Κατανοούμε επίσης την πλήρη αποσιώπηση από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης της καμπάνιας για αποκαθήλωση του Καρλ Ντιμ στη Γερμανία. Αν αποκαθηλώσουμε τον Ντιμ και στην Ελλάδα, με τι μούτρα θα πουλάμε κάθε τέσσερα χρόνια την «ιδέα» του; Και αν παραδεχτούμε το φαιό παρελθόν του Ντιμ, πώς θα εξηγήσουμε ότι ο Κουμπερτέν τον έχρισε διάδοχό του;

Αλλά τότε, για να είμαστε δίκαιοι, θα πρέπει δίπλα στο μνημείο του Καρλ Ντιμ στην Ολυμπία να χτίσουμε κι ένα μικρό «βωμό» για τον Γιόζεφ Γκέμπελς. Να αποθέτουμε και σ' αυτόν κάθε
χρόνο ένα στεφάνι, εφόσον εκείνος αξιοποίησε πρώτος την ιδέα του Ντιμ για την ολυμπιακή λαμπαδηδρομία και της έδωσε τις σημερινές διαστάσεις.
(Ελευθεροτυπία, 21/3/2004)


 

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 11 Σεπτέμβριος 2012 12:41
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB