Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 ΕΣΧΑΤΟΣ ΕΧΘΡΟΣ
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
            ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
     Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
     ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ  2019      

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
       1 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30  31   

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
ΕΣΧΑΤΟΣ ΕΧΘΡΟΣ
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   

ΕΣΧΑΤΟΣ ΕΧΘΡΟΣ

Η Αγία Γραφή ονομάζει το θάνατο έσχατο εχθρό, επειδή, όπως το πνεύμα του Θεού μας αποκαλύπτει, θα είναι ο τελευταίος που θα καταργηθεί. «Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος» (Κορινθ. Α' 15/ιε΄26). Θα καταργηθεί με τον ίδιο τρόπο που σβήνει μια φωτιά όταν δεν έχει τίποτε πια να κάψει. Το βλέπουμε αυτό, ειδικά το καλοκαίρι με τις πυρκαγιές, τότε που η πύρινη λαίλαπα σταματάει το καταστροφικό της έργο μόνο όταν φτάνει στη θάλασσα, όπως θλιβερά διαπίιστώνουν οι πληγέντες υπογραμμίζοντας με τον τρόπο αυτό, την ανικανότητα των ιθυνόντων.

Η σημειολογία του Λόγου του Θεού μας παρέχει ουσιαστική βοήθεια όταν περιγράφει το δεύτερο θάνατο, τον οριστικό, από τον οποίο δεν υπάρχει ανάσταση, ως λίμνη που καίγεται με φωτιά και θειάφι (Αποκ. 21/κα΄ 8). Μια λίμνη φωτιάς που θα σβήσει, θα καταργηθεί, όταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός καταπατήσει τους εχθρούς Του, «όταν καταργήση πάσαν αρχήν και πάσαν εξουσίαν και δύναμιν» (Κορινθ. Α' 15/ιε΄24), και να ολοκληρωθεί το σχέδιο του Θεού, «Όταν δε υποταχθώσιν εις αυτόν τα πάντα, τότε και αυτός ο Υιός θέλει υποταχθή εις τον υποτάξαντα εις αυτόν τα πάντα, διά να ήναι ο Θεός τα πάντα εν πάσιν» (Κορινθ. Α' 15/ιε΄28).

Ωστόσο αυτός ο εχθρός, αν και νικημένος από τον αναστημένο Λυτρωτή Ιησού Χριστό, ακόμη βασιλεύει – για πόσο ακόμη; – και καταπίνει καθημερινά τους ανθρώπους. Τρομοκρατεί με το πλήθος της κακίας, της βίας, του πολέμου, των ασθενειών και απειλεί τη ζωή ακόμη και στο εμβρυϊκό της στάδιο. Για τον κάθε άνθρωπο, την κάθε ψυχή, ο θάνατος αποτελεί όχι μόνο τον τελευταίο εχθρό αλλά θα πρόσθετα και τον πρώτο. Μια παλιά κινέζικη παροιμία επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές: «Την ίδια μέρα που γεννιέται ένας άνθρωπος, γεννιέται και το σκουλήκι του».

Η ασθένεια αποδεικνύει όχι τόσο την αδυναμία του ανθρώπου και της επιστήμης του, απέναντι σ’ αυτόν τον εχθρό, αυτό είναι πλέον καθημερινός κανόνας σε χιλιάδες περιπτώσεις, αλλά όσο την κενότητα περιεχομένου των πομπωδών τίτλων υπερθετικού βαθμού (παναγιότατος, μακαριότατος, σεβασμιότατος κ.λ.π.) με τους οποίους αρέσκονται να προσφωνούνται οι κληρικοί. Όσοι μάλιστα έχουν σχηματίσει την πλανεμένη εντύπωση ότι οι τίτλοι αυτοί τους εξασφαλίζουν διαρκή υγεία, «όταν τους βρίσκει το κακό» νιώθουν περισσότερο αδικημένοι και τολμούν να διαμαρτυρηθούν «γιατί σ’ εμένα Θεέ μου»;

Η ζωή είναι δώρο του Θεού. Κανένας δεν μπόρεσε να συμφιλιωθεί με το θάνατο. Ο θάνατος είναι εχθρός. Είναι η ποινή μας. Η ποινή της αποστασίας μας, της ανυπακοής μας, της αμαρτίας μας. Κάθε δάκρυ μπροστά στο θάνατο είναι απόλυτα δικαιολογημένο, ανθρώπινο. Ο Κύριός μας δάκρυσε μπροστά στο τάφο του Λαζάρου αν και ήξερε ότι σε λίγο θα τον ανάσταινε (Ιωάν. 11/ια΄35).

Συμπονούμε και μένουμε ταπεινά και κοντά σε  τόσους και τόσους ασθενείς, μικρά παιδιά και μεγαλύτερους και προσευχόμαστε: «ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γής» Ματθ. 6/ς΄10, τότε που «θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον». (Αποκ. 21/κα΄4)

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 02 Μάιος 2013 13:03
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB