Warning: Memcache::addserver() expects parameter 2 to be long, string given in /home/pinged2/webapps/maranathagr/libraries/joomla/cache/storage/memcache.php on line 84
 ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
spacer.png, 0 kB

alt

" Η έρημος και η άνυδρος θέλουσιν ευφρανθή δι' αυτά, και η ερημία θέλει αγαλλιασθή και ανθήσει ως ρόδον."

Ησαίας 35,1 

 
            ΜΑΡΑΝΑΘΑ!
     Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ
     ΕΛΑ ΧΡΙΣΤΕ ΞΑΝΑ!

    
    ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ  2019      

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
       1 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30  31   

spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   
Δευτέρα, 01 Οκτώβριος 2007 02:31

loydsm

Οκτώβρης μήνας και έχει ήδη αρχίσει να γίνεται αισθητή η αλλαγή της ατμόσφαιρας. Αφήνουμε σιγά , σιγά τις μεγάλες ζέστες του καλοκαιριού και απολαμβάνουμε, κυρίως τα βραδινά, δροσιές που κάνουν τις πιο πολλές φορές απαραίτητο να ρίξουμε κάτι ακόμη στην πλάτη μας. Τι όμορφα τα έφτιαξες όλα Κύριε!

 

loyd

 

 

 

Φθινόπωρο. Οκτώβρης μήνας και έχει ήδη αρχίσει να γίνεται αισθητή η αλλαγή της ατμόσφαιρας. Αφήνουμε σιγά – σιγά τις μεγάλες ζέστες του καλοκαιριού και απολαμβάνουμε, κυρίως τα βραδινά, δροσιές που κάνουν τις πιο πολλές φορές απαραίτητο να ρίξουμε κάτι ακόμη στην πλάτη μας. Τι όμορφα τα έφτιαξες όλα Κύριε!

Στέκομαι στο παράθυρο και τα μάτια μου χαίρονται τα χρώματα του Φθινοπώρου, τα αυτιά μου τον ήχο της βροχής στα φύλλα των δένδρων και των φυτών, η μύτη μου τη μυρωδιά απ’ το φρεσκοβρεγμένο χώμα και το δέρμα μου ανατριχιάζει τρυφερά στην υγρή πνοή του Νοτιά. Μένω βουβός και έρχεται στη μνήμη μου το τραγούδι της Νύμφης, της Εκκλησίας στον Αγαπημένο της: «… έρχου, Νότε· πνεύσον εις τον κήπον μου· διά να εκχυθώσι τα αρώματα αυτού. Ας έλθη ο αγαπητός μου εις τον κήπον αυτού, και ας φάγη τους εξαιρέτους καρπούς αυτού» Άσμα Ασμάτων 4/δ΄ 16.

Έλα Νοτιά! Έλα στο κήπο μου. Φύσα να ξεχυθούν τα αρώματα, οι μοσχοβολιές των λουλουδιών μου. Τι πανέμορφο τραγούδι, το τραγούδι της Εκκλησίας στο Κύριο και Λυτρωτή της. Πόσο θά ‘θελα να ήταν και δικό μου τραγούδι. Πόσο θά ‘θελα ο ύμνος που τόσες φορές έχω ψάλλει να είχε γίνει μια ευλογημένη πραγματικότητα στη ζωή μου:

Χριστέ μου στα χέρια Σου να γίνω εγώ λουλούδι
που να ευωδιάζει για Σε.

Ένα μικρό λουλούδι στον κήπο του Κυρίου μου. Μικρό και μοσχοβολιστό. Όχι σαν εκείνα τα μεγάλα με τα εντυπωσιακά χρώματα και σχήματα που κολλάς τη μύτη σου επάνω τους μήπως και ανακαλύψεις κάποιο ίχνος αρώματος. Μικρό, όμως να σκορπίζει από μακριά τη μοσχοβολιά του στο ελαφρό φύσημα του αέρα. Έτσι νά ‘μαι.

Έλα Αγαπητέ μου! Έλα Κύριέ μου στο κήπο Σου. Έλα Χριστέ μου να μαζέψεις τους ώριμους καρπούς του. Το πανέμορφο τραγούδι συνεχίζεται. Το τραγούδι της Εκκλησίας. Το τραγούδι των νικητών. Αχ! Να μπορούσα να το τραγουδήσω κι εγώ. Να είχα κι εγώ το θάρρος να Του προσφέρω το καλάθι μου γεμάτο από εξαιρετικούς καρπούς. Το δικαιούται γιατί ο κήπος είναι δικός Του και είναι σαν να ακούω τη φωνή Του κάθε φορά που ψέλνω:

Από το χωράφι που σου έτυχε εδώ,

 
Εγώ περιμένω καρπό.

Τι καλός Κύριος. Τι μεγάλη υπομονή που έχει. Τόσα φθινόπωρα έχουν περάσει. Τόσοι Νοτιάδες έχουν πνεύσει κι εγώ ακόμη ψάχνομαι. Είμαι στ’ αλήθεια ευωδιά Χριστού (Β΄Κορινθ. 2/β΄15); Τι είδους μυρωδιά βγάζω;

Που είναι οι καρποί μου; μήπως μοιάζω με εκείνη τη συκιά που καταργεί τη γη (Λουκ. 13/ιγ΄6); Ο καιρός μου κονταίνει και ο χειμώνας πλησιάζει.

 

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 18 Νοέμβριος 2010 19:10
 
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB